اثربخشي آموزش راهبرد هاي مبتني بر هوش چندگانه بر كاركرد هاي اجرايي دانش آموزان پسر پايه ششم ابتدايي

هدف از پژوهش حاضر تعيين اثربخشي آموزش راهبردهاي مبتني بر هوش چندگانه بر كاركردهاي اجرايي دانش‌آموزان پسر پايه ششم ابتدايي شهر شهركرد بود. پژوهش به روش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه كنترل با دوره پيگيري سه ماهه انجام شد. جامعه‌ي آماري اين پژوهش شامل كليه‌ي دانش‌آموزان پسر پايه ششم شهر شهركرد در سال تحصيلي 1402-1401 به تعداد 2439 نفر بود كه به روش نمونه‌گيري هدفمند تعداد 40 نفر از آنها انتخاب و به صورت تصادفي در يك گروه آزمايش و يك گروه كنترل گمارده شدند. ابزار اندازه‌گيري شامل پرسشنامه كاركردهاي اجرايي (BRIEF، جرارد و همكاران ، 2000) بود. داده‌هاي پژوهش با استفاده از تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر (طرح آميخته) تجزيه‌ و ‌تحليل شدند. يافته‌ها نشان داد در دو مرحله پس‌آزمون و پيگيري آموزش راهبردهاي مبتني بر هوش چندگانه نسبت به گروه كنترل اثربخشي معناداري بر كاركردهاي اجرايي داشت (0.05 P)؛ همچنين اندازه اثر نشان از تاثير 51.6 درصدي آموزش راهبردهاي مبتني بر هوش چندگانه بر كاركردهاي اجرايي بود. نتيجه گيري مي شود كه استفاده از آموزش راهبردهاي مبتني بر هوش چندگانه براي بهبود كاركردهاي اجرايي كابردي به نظر مي‌رسد.