اثربخشي برنامه آموزش تاب‌آوري و سرسختي روانشناختي بر رضايت شغلي و انگيزه پيشرفت (مورد مطالعه: كاركنان شركت گاز البرز)

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي برنامه آموزش تاب آوري و سرسختي روانشناختي بر رضايت شغلي و انگيزه پيشرفت كاركنان شركت گاز البرز در سال 1401 انجام گرفت. روش پژوهش، نيمه آزمايشي و به لحاظ هدف كاربردي مي باشد. جامعۀ آماري اين پژوهش را كليه كاركنان شركت گاز البرز تشكيل مي دهدكه از بين 187 نفري كه به روش نمونه گيري تصادفي ساده بررسي  شدند، تعداد بيست نفر كه نمرات پايين تر از حد متوسط را در متغيرهاي تحقيق كسب كرده بودند به شيوه نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند و در تحقيق آزمايشي شركت كردند. در اين تحقيق نمونه هاي انتخاب شده در دوازده ساعت دوره آموزشي در زمينه تقويت تاب آوري و سرسختي روان شناختي شركت داده شدند و مجدداً سطح هر چهار متغير وابسته و مستقل در آنان مورد سنجش قرار گرفت. براي جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه هاي سرسختي كوباسا، تاب آوري كانر و ديويدسون، ارزيابي مسير پيشرفت شغلي دلانگ و رضايت شغلي اسپكتور(JSS) بهره گرفته شد. داده ها با استفاده از از نرم‌افزار‌هاي SPSS 24 و PLS 2 تحليل شدند. پس از اطمينان از نرمال بودن داده هاي تحقيق از آزمون تي جفت شده استفاده شد. تحليل داده هاي حاصل از قياس ميانگين نمرات قبل و بعد از مداخله در هر چهار متغير حاكي از آن است كه تفاوت معني داري در رضايت شغلي، سرسختي روانشناختي، تاب‌آوري و انگيزه پيشرفت گروه آزمايش قبل و بعد از مداخله وجود دارد، كه نشان از تأثير مداخله آموزشي دارد.