مقايسه اثربخشي بسته هاي مديريت زمان، راهبرد انگيزشي و راهبرد خودتنظيمي بر اشتياق تحصيلي دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي بسته هاي آموزشي مديريت زمان، راهبرد انگيزشي و راهبرد خودتنظيمي بر اشتياق تحصيلي در دانش آموزان دوره ي دوم دبستان بود. روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون پس‌آزمون و دوره پيگيري دوماهه بود. جامعه آماري شامل كليه دانش‌آموزان داراي اضطراب امتحان در سال تحصيلي 1402-1401 در دوره‌ي دوم دبستان شهرستان چادگان بودند. پس از اجراي پرسشنامه اضطراب امتحان ابوالقاسمي و همكاران (1375)، 72 دانش‌آموز داراي اضطراب امتحان به‌صورت هدفمند انتخاب و سپس با روش تصادفي در 3 گروه آزمايش و 1 گروه كنترل، هركدام شامل 18 نفر گمارده شدند. براي گروه‌هاي آزمايش، آموزش مديريت زمان و راهبرد انگيزشي هريك به مدت 8 جلسه‌ي 60 دقيقه‌اي و خودتنظيمي به مدت 8 جلسه‌ي 90 دقيقه‌اي اجرا شد و گروه كنترل مداخله‌اي دريافت نكردند. همچنين هر چهار گروه در سه مرحله پيش آزمون و پس آزمون و پيگيري به پرسشنامه اشتياق تحصيلي (AES، ريو و تسينگ، 2011) پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از روش‌ تحليل واريانس اندازه‌گيري مكرر تجزيه‌وتحليل شد. نتايج نشان داد كه آموزش بسته‌هاي مديريت زمان، راهبرد انگيزشي و خودتنظيمي بر افزايش اشتياق تحصيلي اثربخش بوده است (0.05 p) و با توجه به آزمون بونفروني بين اثربخشي بسته ها تفاوت معني داري مشاهده نشد (0.001=p). با توجه به نتايج پژوهش، پيشنهاد مي‌گردد براي افزايش اشتياق تحصيلي دانش آموزان از اين سه بسته‌ي آموزشي استفاده شود.