اثربخشي تمرين‌هاي مبتني بر تقويت چندحسي كنترل شناختي بر كاهش مشكلات حافظه و توجه در كودكان داراي اختلال نقص توجه/بيش فعالي

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي تمرين‌هاي مبتني بر تقويت چندحسي كنترل شناختي بر كاهش مشكلات حافظه و توجه در كودكان داراي اختلال نقص توجه/بيش فعالي انجام شد. روش پژوهش نيمه آزمايشي با پيش آزمون_ پس آزمون و گروه كنترل انجام شد. جامعه آماري پژوهش كودكان داراي اختلال نقص توجه/بيش فعالي شهر تهران در سال 1401 بود. حجم نمونه تعداد 30 نفر از كودكان مركز توانبخشي پايا به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمايش و كنترل به صورت همتا قرار داده شدند و گروه آزمايش در معرض فعاليت هاي مبتني بر تقويت چندحسي كنترل شناختي قرار گرفت و گروه كنترل تحت برنامه مداخله اي قرار نگرفت. ابزار مورد استفاده در اين پژوهش مقياس هوشي وكسلر كودكان (2013) و مقياس درجه‌بندي اسنپ سوانسون نولان و پلهام (1980) نسخه چهار (SNAP-IV) بود. روش تجزيه و تحليل داده ها تحليل كواريانس چند متغيري بود. يافته ها نشان داد كه با كنترل اثر پيش آزمون بين ميانگين پس آزمون توجه و حافظه در دو گروه آزمايش و گواه تفاوت معناداري در سطح معناداري 0.01 وجود داشت. مي توان نتيجه گرفت كه تمرينات مبتني بر تقويت چندحسي كنترل شناختي تاثير قابل قبولي در بهبود مشكلات حافظه كاري و دقت و توجه كودكان داراي اختلال نقص توجه/بيش فعالي داشته است.