امكان‌سنجي بسته‌ي آموزشي كيفيت زندگي در مدرسه بر انگيزش ‌تحصيلي و تعلق به مدرسه

هدف پژوهش حاضر امكان سنجي بسته ي آموزش كيفيت زندگي در مدرسه  بر انگيزش تحصيلي و تعلق به مدرسه دانش آموزان بود. طرح پژوهش نيمه آزمايشي با پيش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه ي آماري پژوهش شامل تمامي دانش آموزان دختر دوره دوم ابتدايي شهرخرم آباد در سال تحصيلي 1402-1401 بود. نمونه گيري (40نفر) به صورت خوشه اي چند مرحله اي بود، نمونه به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (20 نفر)، گواه (20 نفر) جايگزين شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه هاي انگيزش تحصيلي  (HEMS، هارتر،1981) و تعلق به مدرسه  (SSCS ، بريو و بتي،2005) جمع آوري شدند. گروه آزمايش دوازده جلسه 60 دقيقه اي، (هفته اي دو جلسه) بسته ي آموزشي كيفيت زندگي در مدرسه را دريافت كردند. داده ها با استفاده از آزمون تحليل چند متغيره تحليل شدند. نتايج تحليل داده ها نشان داد، كه با كنترل اثر پيش آزمون بين دو گروه آزمايش و گواه تفاوت معناداري در سطح (0.001 P) وجود دارد. مي توان نتيجه گرفت بسته ي آموزشي كيفيت زندگي در مدرسه باعث افزايش ميزان انگيزش تحصيلي و تعلق به مدرسه دانش آموزان مي شود.