مقايسه اثربخشي درمان تحليل رفتار متقابل و روايت‌درماني بر بخشودگي بين‌فردي زنان آسيب‌ديده از پيمان‌شكني زناشويي همسران

هدف پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي درمان تحليل رفتار متقابل و روايت‌درماني بر بخشودگي بين‌فردي زنان آسيب‌ديده از پيمان‌شكني زناشويي همسران بود. روش پژوهش حاضر نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون - پس‌آزمون و گروه كنترل با دوره پيگيري 2 ماهه بود. جامعه آماري پژوهش حاضر را تمامي زنان آسيب‌ديده از پيمان‌شكني زناشويي از همسران مراجعه‌كننده به مراكز مشاوره مستقر در منطقه 4 شهر تهران در سال 1401 تشكيل دادند. كه تعداد 45 نفر به شيوه هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفي در دو گروه آزمايش و يك گروه گواه قرار گرفتند. ابزار اين پژوهش پرسشنامه بخشودگي بين‌فردي احتشام زاده و همكاران (2011، IFI) بود. مداخله تحليل رفتار متقابل برن (1958) و پروتكل روايت‌درماني وايت و اپستون (1990) در 8 جلسه 120 دقيقه‌اي هفته‌اي دو بار به‌صورت گروهي براي گروه آزمايش اول و دوم اجرا شد. داده‌ها با بهره‌گيري از تحليل واريانس آميخته تجزيه‌وتحليل شدند. نتايج تحليل واريانس مكرر نشان داد بين گروه‌ها در پس‌آزمون و پيگيري بخشودگي بين‌فردي تفاوت معناداري وجود دارد (0.05 P)، درمان تحليل رفتار متقابل نسبت به روايت‌درماني به‌طور معناداري بر بخشودگي بين‌فردي زنان آسيب‌ديده از پيمان‌شكني زناشويي از همسران اثربخش‌تر بود (0.05 P) و هر دو درمان داراي ماندگاري اثر در دوره ي پيگيري بودند (0.05 P).  بنابراين بين دو درمان تحليل رفتار متقابل و روايت‌درماني تفاوت معنادار وجود دارد و درمان تحليل رفتار موثرتر بود.