مقايسه امكان سنجي آموزش چند حسي و توانمندسازي شناختي بر سرعت پردازش، حافظه كاري و هماهنگي ديداري-حركتي كودكان مبتلا به اختلال يادگيري رياضي

پژوهش حاضر با هدف مقايسه امكان سنجي آموزش چند حسي و توانمندسازي شناختي بر سرعت پردازش، حافظه كاري و هماهنگي ديداري-حركتي كودكان مبتلا به اختلال يادگيري رياضي انجام شد. روش پژوهش حاضر نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون - پس آزمون و گروه كنترل بود. جامعه آماري مورد پژوهش شامل كليه كودكان داراي اختلال يادگيري رياضي پايه دوم تا پنجم مراجع كننده به مراكز اختلال يادگيري شهرستان رشت در سال تحصيلي 1402 - 1401 بود. حجم نمونه به صورت هدفمند شامل 45 كودك بود كه تشخيص اختلال يادگيري رياضي را دريافت كردند و به طور  تصادفي در سه گروه 15 نفره گمارده شدند (2گروه آزمايش و گروه گواه). ابزار پژوهش شامل نسخه چهارم مقياس هوش وكسلر كودكان (WISC-IV، 2003)، جهت ارزيابي سرعت پردازش و حافظه كاري، آزمون تشخيصي ايران كي مت (KMDT، 1988)، آزمون مهارت هاي ديداري – حركتي بندر گشتالت (BVMGT، 1938) و آزمون ماتريس‌هاي پيشرونده ريون (PMRT،1936) بود. داده ها با روش اماري تحليل كوواريانس چند متغيره مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته هاي پژوهش نشان داد كه با كنترل اثر پيش آزمون بين ميانگين سرعت پردازش، حافظه كاري و هماهنگي ديداري-حركتي در دو گروه آزمايش و كنترل تفاوت معناداري در سطح (0.05 p) وجود داشت. علاوه بر اين، بين ميزان اثر بخشي دو مداخله تفاوت معناداري وجود نداشت ( 0.05 P ). بنابراين هر دو مداخله جهت بهبود سرعت پردازش، حافظه كاري و هماهنگي ديداري-حركتي كودكان مبتلا به اختلال يادگيري رياضي مفيد واقع مي گردد.