نقش ميانجي تنظيم هيجان ناسازگار در رابطه بين صفات تاريك شخصيت با پرخاشگري سايبري

هدف از پژوهش حاضر بررسي نقش ميانجي تنظيم هيجان ناسازگار در رابطه صفات تاريك شخصيت و پرخاشگري سايبري بود. روش پژوهش توصيفي- همبستگي از نوع تحليل مسير بود. جامعۀ پژوهش را كليه دانشجويان دانشگاه تبريز در سال 1402-1403 تشكيل دادند كه از بين آن‌ها به روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه اي چندمرحله‌ اي 390 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه صفات پنج‌گانه تاريك شخصيت (DPQ) يوسفي و همكاران (1400)، فرم كوتاه پرسشنامه تنظيم شناختي هيجان  (CERQ)گارنفسكي و كرايچ (2006) و پرسشنامه پرخاشگري سايبري  (CYBA) آلوارزگارسيا و همكاران (2016) بود. براي تحليل داده‌هاي پژوهش از روش تحليل مسير بهره گرفته شد. يافته ها نشان‌داد از بين صفات پنج‌گانه تاريك، اثر مستقيم ماكياوليسم، خودشيفتگي و كينه‌توزي بر پرخاشگري سايبري (0.01 P) معنادار بود. هم‌چنين، نتايج گوياي آن بود كه اثر غيرمستقيم ماكياوليسم، خودشيفتگي‌ و كينه‌توزي (0.01 P) به‌واسطه‌ي تنظيم هيجان ناسازگار بر پرخاشگري سايبري معنادار بود. علاوه بر اين، شاخص هاي برازش نشان داد مدل نهايي از برازش مناسبي برخوردار است. از يافته‌هاي فوق مي‌توان نتيجه گرفت كه تنظيم هيجان ناسازگار مي‌تواند در تأثير صفات تاريك شخصيت بر پرخاشگري سايبري نقش داشته باشد.