نقش ميانجي اشتياق تحصيلي در رابطه هويت تحصيلي با احساس تعلق به مدرسه دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه دوم

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش ميانجي‌ اشتياق تحصيلي در رابطه هويت تحصيلي با احساس تعلق به مدرسه دانش‌آموزان دختر انجام شد. اين مطالعه توصيفي-همبستگي به روش معادلات ساختاري بود. جامعه آماري شامل تمامي دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرستان خرم ‌آباد در سال تحصيلي 1402-1401 بود كه از ميان آن‌ها 800 نفر با روش نمونه‌گيري در دسترس وارد مطالعه شدند. سپس با استفاده از پرسشنامه‌ي احساس تعلق به مدرسه (SBSQ، بري و همكاران، 2004)، مقياس‌ هويت تحصيلي (AIS، واز و ايزاكسون، 2008) و مقياس اشتياق تحصيلي (AES، فردريكز و همكاران، 2004) مورد ارزيابي قرار گرفتند. تحليل داده‌ها با روش معادلات ساختاري انجام شد. نتايج نشان داد مدل پيشنهادي پژوهش از برازش مطلوب برخوردار بود.  نتايج نشان داد هويت تحصيلي موفق با احساس تعلق به مدرسه داراي رابطه مثبت معنادار و هويت تحصيلي سردرگم با احساس تعلق به مدرسه رابطه منفي معنادار (0.001=P) دارد. اثر مستقيم اشتياق تحصيلي بر احساس تعلق به مدرسه و همچنين هويت تحصيلي موفق، سردرگم و ديررس بر اشتياق تحصيلي معنادار بود (0.001=P). اثر غيرمستقيم هويت تحصيلي موفق (0.001 P)، سردرگم (0.01 P)، دنباله‌رو (0.05 P) و ديررس (0.001 )  بر احساس تعلق به مدرسه با نقش ميانجي اشتياق تحصيلي معنادار بود. به عبارت ديگر، اشتياق تحصيلي در رابطه بين هويت تحصيلي با احساس تعلق به مدرسه نقش ميانجي دارد.