مقايسه سبك‌هاي اسناد، نگرش‌هاي ناكارآمد و طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه بين افراد سالم و افراد مبتلا به افسردگي اساسي با عود مكرر

هدف پژوهش حاضر مقايسه سبك‌هاي اسنادي، طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه و نگرش‌هاي ناكارآمد بين افراد سالم و افراد مبتلا به افسردگي اساسي با عود مكرر بود. اين مطالعه از نوع علي- مقايسه‌اي بود. جامعه آماري اين پژوهش دانشجويان تحصيلات تكميلي دانشگاه‌هاي شهر تهران بوده‌ است. روش نمونه‌گيري در اين پژوهش از نوع غيرتصادفي و هدفمند بود كه براي هر گروه 50 نفر در نظرگرفته‌شد. براي سنجش متغيرهاي مدنظر از پرسشنامه افسردگي گلدبرگ(1972)، مقياس سبك‌هاي اسنادي (1984)، طرحواره‌هاي يانگ (1998) و پرسشنامه نگرش‌هاي ناكارآمد(1978) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از تحليل واريانس چندمتغيري يك‌راهه تجزيه و تحليل شد. افراد افسرده با عود مكرر در قياس با افراد سالم در سطح نگرش ناكارآمد و در همه طرحواره‌ها به طرز معناداري نمرات بالاتري كسب كردند. همچنين در سبك اسناد، افراد سالم به طرز معناداري بيشتر از اسنادهاي پايدار و دروني بر وقايع مثبت و افراد افسرده با عود مكرر به طرز معناداري از اسنادهاي پايدار، دروني و كلي براي وقايع منفي استفاده مي‌كنند. بنابراين به هدف پيشگيري از عود در افسردگي، پيشنهاد مي‌شود به كارگيري مداخلاتي كه ساختارهاي آسيب‌زاي يادشده را هدف قرار مي‌دهند، در اولويت قرار گيرد.