ارزيابي تاب آوري كسب و كارهاي گردشگري در برابر خشكسالي درياچه اروميه (مطالعه موردي: روستاهاي ساحلي شهرستان شبستر)

تنوع بخشي به اقتصاد روستايي از اولويت هاي برنامه ريزي هاي جديد توسعه روستايي در ايران است. با توجه به اهميت آن، تلاش هايي براي توسعه گردشگري و كسب و كارهاي مرتبط به آن در مناطق روستايي كشور در حال انجام است. هدف كلي اين پژوهش، ارزيابي تاب آوري كسب و كارهاي گردشگري مناطق روستايي شهرستان شبستر در برابر خشكسالي درياچه اروميه است. جامعه آماري تحقيق، كليه صاحبان كسب و كارهاي مختلف مرتبط با بخش گردشگري در روستاهاي ساحلي شهرستان بوده و با توجه به گستردگي جامعه آماري و بر اساس فرمول نمونه گيري كوكران، تعداد 350 نفر به عنوان حجم نمونه به روش تصادفي ساده مورد انتخاب قرار گرفتند. نتايج پژوهش نشان داد كه كسب و كارهاي گردشگري در روستاهاي مورد مطالعه ازنظر شاخص هاي تاب آوري در سطح مناسبي قرار ندارند. همچنين نتايج مطالعات نشان داد ميزان تاب آوري كسب و كارهاي مرتبط با بخش گردشگري روستاهاي ساحلي شهرستان پايين تر از حد متوسط است. نتايج حاصل از يافته‌هاي ميداني نشان داد كه ابعاد تاب‌آوري از ديدگاه روستاييان داراي ميانگين هاي متفاوتي است، بيشترين ميانگين مربوط به بعد سرمايه انساني (2/16) و كمترين آن مربوط به بعد اقتصادي (1/22) است. همچنين سطح ‌بندي هفت روستاي مورد مطالعه بر اساس تكنيك تصميم‌گيري ميركا نشان داد هريك از روستاها در سطوح متفاوتي از تاب‌آوري قرار داشتند كه عوامل مختلفي بر تاب‌آوري آن ها تأثير داشته است؛ به گونه‌اي كه روستاهاي علي بيگلو، قره تپه و كافي الملك در سطح تاب آوري متوسط و بقيه روستا هم در سطح تاب آوري كم و خيلي كم قرار داشتند.