طراحي الگوي پارادايمي توسعه كارآفريني گردشگري پايدار روستايي با تأكيد بر نقش جهت‌گيري استراتژيك و سرمايه ‌فكري سبز (مورد مطالعه: روستاهاي شهرستان شاهرود)

واحدهاي كارآفرين در حوزه گردشگري ‌روستايي به دليل نداشتن جهت‌گيري مناسب و استفاده نامطلوب از سرمايه‌هاي ‌فكري در حفظ قابليت‌هاي خود در كسب مزيت‌ رقابتي و مقابله با رقبا، با مشكلاتي مواجهند. عوامل متعددي بر دستيابي واحدهاي كارآفرين گردشگري به مزيت‌ رقابتي تأثيرگذار است كه از مهمترين اين عوامل مي‌توان به شناخت نياز بازار گردشگري و خواسته‌هاي گردشگران و پاسخگويي مناسب و به موقع به اين نيازها و خواسته‌ها با توجه به منابع موجود اشاره كرد. بر ‌اين اساس سرمايه‌هاي نامشهود جهت‌گيري استراتژيك و سرمايه ‌فكري در اين زمينه بسيار كاربردي هستند. پژوهش حاضر با هدف طراحي الگو و تبيين نقش پيشايند جهت‌گيري استراتژيك و سرمايه ‌فكري بر كارآفريني گردشگري پايدار روستايي در روستاهاي شهرستان شاهرود انجام گرفته است. روش پژوهش، ماهيت اكتشافي دارد و ازنظر هدف، بنيادين است. جامعه آماري مورد مطالعه، 15 نفر از خبرگان و فعالين حوزه كارآفريني گردشگري ‌روستايي در شهرستان شاهرود است. نمونه‌گيري به صورت هدفمند و گلوله‌ برفي انجام شد. به‌منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از روش تئوري داده ‌بنياد و براي گردآوري داده‌ها از مصاحبه عميق استفاده شد. يافته‌هاي تحقيق عبارت است ‌از شناسايي ابعاد آينده‌گرايي، بازارگرايي، هزينه‌گرايي، يادگيري‌گرايي، رسميت‌گرايي، برندگرايي، نوآوري‌گرايي، كارآفريني‌گرايي و در نهايت سلطه‌گرايي. براساس يافته‌هاي پژوهش، مقوله آينده‌گرايي درزمينه شرايط علي، مقوله بازارگرايي، درزمينه پديده‌ اصلي و مقوله هزينه‌گرايي و يادگيري‌گرايي در رابطه با شرايط مداخله‌گر شناسايي شد. مقوله رسميت‌گرايي در بخش بستر حاكم و مقوله‌هاي برندگرايي، نوآوري‌گرايي و كارآفريني‌گرايي در رابطه با راهبرد اصلي شناسايي شدند. لازم به ذكر است كه سلطه‌گرايي در بازار، پيامد اصلي اين الگو بود.