بررسي تأثير مؤلفه‌هاي سرمايه‌ اجتماعي بر مديريت پسماندهاي روستايي (مطالعه موردي: روستاهاي بخش پادنا در شهرستان سميرم)

رشد روزافزون جمعيت و افزايش چشمگير فعاليت‌هاي انساني، تغيير الگوهاي زندگي و تنوع فزاينده نيازهاي بشر منجر به افزايش پسماندهاي مختلف در جوامع شهري و روستايي شده است. روستاها به‌خصوص روستاهاي حواشي شهرهاي بزرگ ايران همچون ديگر جوامع انساني تحت تأثير اين تحولات و خطرات واقع شده است. ازاين‌رو، پژوهش حاضر به بررسي تأثير مؤلفه‌هاي سرمايه اجتماعي بر مديريت پسماندهاي روستايي در روستاهاي بخش پادنا در شهرستان سميرم از توابع استان اصفهان پرداخته است. تعداد 150 نفر از جامعه آماري مورد نظر به عنوان نمونه، انتخاب و اطلاعات به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده در سال 1403 جمع‌آوري شد. نتايج حاصل از تحليل همبستگي پيرسون نشان داد بين مؤلفه‌هاي سرمايه اجتماعي و مديريت مطلوب پسماندهاي روستايي در نمونه مورد مطالعه همبستگي مثبت و معني‌دار وجود دارد. نتايج استفاده از شبكه عصبي مصنوعي پرسپترون چندلايه نيز نشان داد كه اخلاقيات و اعتماد اجتماعي به ترتيب بيشترين اهميت نسبي را در رفتار مديريت پسماندهاي روستايي ساكنان به خود اختصاص داده اند. نتايج تحليل داده‌ها با استفاده از روش رگرسيون چندمتغيره گام به گام نشان داد مؤلفه‌هاي مشاركت و اخلاقيات اجتماعي در ميان عناصر تشكيل ‌دهنده سرمايه اجتماعي داراي اثرگذاري مثبت و معني‌دار بر مديريت پسماندهاي روستايي بودند و بر اين مبنا به عنوان مؤلفه‌هاي پيشگو در توضيح رفتار مديريت پسماند روستايي در منطقه مورد مطالعه شناخته شدند. در نهايت، براساس نتايج به دست آمده، برنامه‌ريزي و سياست‌گذاري در جهت ترويج و بهبود اخلاقيات و مشاركت اجتماعي در مديريت مطلوب پسماندهاي روستايي از طريق برگزاري كارگاه‌هاي آموزشي و ارائه مشوق‌هاي مالي در مناطق روستايي توسط نهادهاي ذي ربط مورد تأكيد قرار گرفت.