رابطۀ كيفيت زندگي كاري و رضايت شغلي با عملكرد آموزشي مدرسان زبان فرانسه در ايران

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطۀ بين كيفيت زندگي كاري و رضايت شغلي با عملكرد آموزشي مدرسان زبان فرانسه در آموزشگاه‌هاي خصوصي در ايران انجام گرفته‌است و تلاش نموده به اين سؤال كه چگونه كيفيت زندگي كاري و رضايت شغلي با عملكرد آموزشي مدرسان رابطۀ معناداري دارد، پاسخ دهد. براي گردآوري داده‌هاي مورد نياز از ابزار پرسشنامه استفاده شد. براي آزمون فرضيه‌هاي تحقيق از روش حداقل مربعات جزئي به روش مدل سازي معادلات ساختاري استفاده شد. در جستار حاضر براي سنجش و اندازه گيري كيفيت زندگي كاري از مدل نظري والتون (1998) با استفاده از پرسشنامۀ استاندارد در شش بعد با روايي تائيد شده و پايايي بالاي 0.7، ورضايت شغلي از مدل نظري مينه سوتا (1999) در شش بعد با روايي و پايايي مورد قبول در تحقيقات داخلي و خارجي و همچنين براي سنجش عملكرد آموزشي از مدل نظري تقي زاده و سليماني (1393) در سه بعد با روايي و پايايي تائيد‌شده استفاده گرديده است. جامعۀ آماري تحقيق حاضر شامل كليه مدرسان زبان فرانسه در چهار موسسۀ مي‌باشد كه تعداد 154 نفر اعلام شده است. روش نمونه‌گيري در تحقيق حاضر، سرشماري يا مطالعۀ كامل بوده است و تمام افراد جامعه مورد مطالعه قرار گرفتند و براي گردآوري اطلاعات از سه پرسشنامۀ كيفيت زندگي كاري و رضايت شغلي و عملكرد آموزشي با مقياس ليكرت پنج درجه‌اي (كاملا موافقم، موافقم، نظري ندارم، مخالفم و كاملا مخالفم) استفاده شده است. نتايج تجزيه و تحليل داده‌ها نشان دادند كه بين كيفيت زندگي كاري و رضايت شغلي با عملكرد آموزشي رابطۀ معنادار و مثبتي وجود دارد. به طوري كه كيفيت زندگي كاري به ميزان 33 درصد و رضايت شغلي به ميزان 45 درصد از واريانس عملكرد آموزشي را تشريح مي‌كنند. همچنين از ديگر يافته‌هاي اين مقاله اين بود كه ابعاد كيفيت زندگي كاري و رضايت شغلي توان تبيين تغييرات عملكرد آموزشي را دارند. ضريب تعيين محاسبه شده (0.55) نشان داد كه دو متغير برونزاي تحقيق يعني كيفيت زندگي كاري و رضايت شغلي به طور مشترك به ميزان 55 درصد از تغييرات عملكرد آموزشي را تبيين مي‌كنند. از سوي ديگر ضريب بتاي (β) استاندارد شدۀ كيفيت زندگي كاري و رضايت شغلي به ترتيب برابر با (0.33 و 0.45) بوده است.