تأثير مخمر اتوليزشده بر شاخص‌هاي عملكرد رشد و فيزيولوژيكي جوجه‏هاي گوشتي پرورش يافته در تراكم بالا

به‌منظور مطالعه تأثير مخمر اتوليزشده و تراكم بالا بر عملكرد و جمعيت ميكروبي روده كور جوجه‏هاي گوشتي، آزمايشي به‌صورت طرح كاملاً تصادفي با آرايش فاكتوريل 4×2 اجرا شد. سطوح مختلف مخمر اتوليزشده (0، 0.1، 0.2، 0.3 درصد) و تراكم (10 و 16 قطعه پرنده در مترمربع) در سه مرحله آغازين، رشد و پاياني با استفاده از 520 قطعه جوجه گوشتي سويه راس 308 مورد بررسي قرار گرفتند. استفاده از مخمر اتوليزشده باعث كاهش معني‏دار مصرف خوراك در دوره پاياني آزمايش شد. پرورش جوجه‏ها در تراكم بالا، باعث كاهش مصرف خوراك و افزايش وزن در مقايسه با شرايط تراكم نرمال، در دوره پاياني آزمايش شد. ضريب تبديل خوراك در پرندگان تغذيه شده با مخمر اتوليزشده به‌طور معني‏داري در مقايسه با شاهد در دوره آغازين بهبود يافت. صفات مرتبط با عملكرد و فراسنجه‏هاي فيزيولوژيكي جوجه‏هاي گوشتي، تحت تأثير اثر متقابل مخمر و تراكم قرار نگرفتند. همچنين، پرندگان پرورش يافته در تراكم بالا جمعيت لاكتوباسيل روده كور كمتري در مقايسه با پرندگان پرورش يافته در تراكم نرمال نشان دادند. سطوح 0.2 و 0.3 درصد مخمر اتوليزشده باعث كاهش معني‏دار جمعيت اي‏كلاي روده كور در مقايسه با شاهد شد. نتايج نشان داد كه اگرچه استفاده از مخمر اتوليزشده در شرايط پرورشي متراكم نتوانست فراسنجه‏هاي عملكردي و فيزيولوژيكي حيوان را تحت تأثير قرار دهد، امّا استفاده از سطوح 0.2 و 0.3 درصد مخمر اتوليزشده در جيره باعث بهبود ضريب تبديل خوراك و كاهش جمعيت اي‏كلاي روده كور شد.