الگوي روابط ساختاري نقش سبك‌هاي والديني و عدم تحمل ابهام در گرايش اعتياد به اينترنت با ميانجيگري اجتناب تجربي در نوجوانان

مقدمه: اعتياد به اينترنت يك مسئله سلامت عمومي جهاني در ميان نوجوانان مي‌باشد كه با طيف وسيعي از پيامدهاي منفي همراه است. هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسي الگوي روابط ساختاري نقش سبك ‌هاي والديني و عدم تحمل ابهام در گرايش اعتياد به اينترنت با ميانجيگري اجتناب تجربي در نوجوانان انجام شد. روش: روش پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي با تكيه بر معادلات ساختاري بود. جامعه آماري شامل كليه دانش‌ آموزان پسر دوره دوم متوسطه مشغول به تحصيل در مدارس دولتي شهر اردبيل در سال تحصيلي ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بود. از اين جامعه نمونه‌ اي به تعداد ۱۸۰ نفر به روش نمونه ‌گيري در دسترس انتخاب و به پرسشنامه ‌هاي اعتياد به اينترنت (۱۹۹۶)، اجتناب تجربي (۲۰۱۱)، سبك ‌هاي والديني (۱۹۷۲) و عدم تحمل ابهام (۲۰۰۷) پاسخ دادند. جهت تجزيه‌وتحليل داده‌ها از نرم‌افزارهاي SPSS نسخه ۲۵ و SmartPLS نسخه ۴ استفاده شد. يافته‌ ها: نتايج معادلات ساختاري نشان داد كه سبك مستبدانه (β=۰/۱۷, P=۰/۰۰۱) و سبك سهل ‌گيرانه (β=۰/۳۹, P=۰/۰۰۱) و عدم تحمل ابهام (β=۰/۲۷, P=۰/۰۰۱) اثر مثبت و مستقيم بر اعتياد به اينترنت دارند، و سبك مقتدرانه اثر منفي و مستقيمي بر اعتياد به اينترنت دارد (β=-۰/۲۱, P=۰/۰۰۱). همچنين نتايج اثرات غيرمستقيم نيز نشان داد اجتناب تجربي ميانجي روابط سبك‌هاي والديني و عدم تحمل ابهام با اعتياد به اينترنت مي‌باشد (۰/۰۵=P). نتيجه‌ گيري: نتايج نشان داد كه سبك‌ هاي والديني و عدم تحمل ابهام از عوامل مهم اعتياد به اينترنت هستند كه با ميانجيگري اجتناب تجربي بر اعتياد به اينترنت اثر مي‌گذارند؛ بنابراين به روانشناسان و مشاوران مدارس برگزاري كارگاه ‌هايي با هدف كاهش و پيشگيري از اعتياد به اينترنت در ميان نوجوانان توصيه مي ‌شود.