مقايسه اثربخشي درمان گروهي وجودي و درمان گروهي ذهن آگاهي بر تاب‌آوري و كيفيت زندگي در بيماران مبتلا به پرفشاري خون

مقدمه: استفاده از درمان گروهي وجودي و درمان گروهي ذهن آگاهي در ارتقاي تاب‌آوري و كيفيت زندگي بيماران مبتلا به پرفشاري خون سودمند به نظر مي رسد.هدف: هدف پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي درمان گروهي وجودي و درمان گروهي ذهن آگاهي بر تاب‌آوري و كيفيت زندگي در بيماران مبتلا به پرفشاري خون بود. روش: روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري با گروه گواه بود. جامعه آماري اين پژوهش، شامل بيماران مبتلا به بيماري پرفشاري خون مراجعه كننده به بيمارستان آتيه تهران در شش ماهه دوم سال 1401 بودند كه از ميان آن‌ها 45 نفر به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفي در 2 گروه مداخله و 1 گروه كنترل قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل مقياس تاب آوري كانر ديويدسون (2003) و پرسشنامه كيفيت زندگي سازمان جهاني بهداشت (1989) بود. پس از اجراي 10 جلسه درمان گروهي وجودي و 10 جلسه درمان گروهي ذهن آگاهي براي گروه هاي مداخله، داده ها با استفاده از روش تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر و در نرم افزار اس پي اس اس نسخه 24 تحليل شد. يافته ‌ها: نتايج آزمون تعقيبي بن فروني حاكي از تفاوت معنادار ميانگين‌هاي گروه هاي آزمايش و گواه با يكديگر و نشان‌‌دهنده اثربخشي درمان هاي وجودي و ذهن آگاهي بر متغيرهاي تاب‌آوري و كيفيت زندگي در گروه هاي آزمايش بود (0.01 P). نتيجه ‌گيري: پيشنهاد مي‌شود كه در جهت افزايش تاب‌آوري و كيفيت زندگي بيماران مبتلا به پرفشاري خون دوره هاي درمان وجودي و درمان ذهن آگاهي براي اين بيماران در كنار درمان هاي دارويي برگزار شود