مقايسه اثربخشي بازتواني شناختي رايانه‌اي و تمرين‌هاي عملي عصب‌روانشناختي بر حافظه كاري و نشانگان‌ باليني كودكان مبتلا به اختلال نقص‌توجه/بيش‌فعالي

مقدمه: باتوجه به افزايش آمار كودكان مبتلا به اختلال نقص‌توجه/ بيش‌فعالي نسبت به سال‌هاي گذشته و نيز نياز جامعه مبني بر داشتن اطلاعات درست و دقيق علمي پيرامون اين اختلال، ضروري است تا با انجام پژوهش و بررسي‌هاي دقيق تر در جامعه جهت درمان اين اختلال اقدام شود‌‌. هدف: اين پژوهش با هدف مقايسه اثربخشي بازتواني شناختي رايانه اي و تمرين ‌هاي عملي عصب ‌روانشناختي بر حافظه كاري و نشانگان باليني كودكان مبتلا به اختلال نقص توجه/بيش فعالي انجام شد. روش: روش پژوهش از نوع نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه اين پژوهش كليه كودكان 7 تا 11 سال مبتلا به اختلال نقص‌توجه/بيش فعالي مراجعه كننده به روانپزشكان اطفال و روانشناسان كودك شهر تهران در ماه هاي فروردين تا شهريور سال 1401 بودند كه از بين آنها با روش نمونه گيري هدفمند تعداد 45 كودك انتخاب و به صورت تصادفي در سه گروه مساوي 15 نفري جايگزين شدند. براي جمع ‌آوري اطلاعات از آزمون حافظه‌كاري وكسلر(WISC R) و  ويرايش چهارم مقياس سوانسون، نولان و پلهام SNAP IV بهره برده شد. براي تحليل داده ‌ها از نرم افزار SPSS و آزمون ‌هاي تحليل كوواريانس چند متغيره استفاده شد. يافته ‌ها: نتايج نشان داد كه هر دو مداخله بازتواني شناختي رايانه ‌اي و تمرين ‌هاي عملي عصب ‌روانشناختي نسبت به گروه گواه تفاوت معني ‌داري در مرحله پس آزمون و پيگيري بر حافظه كاري و نشانگان باليني كودكان مبتلا به اختلال نقص توجه/بيش ‌فعالي ايجاد كرده‌اند. نتيجه ‌گيري: نتايج گويايي اين است كه در متغيرهاي حافظه كاري و نشانگان باليني، آموزش بازتواني شناختي رايانه اي و تمرين هاي عملي عصب روانشناختي اثربخشي يكساني داشته اند.