بررسي شيوع استرس، اضطراب و افسردگي در دانش آموزان شهر سنندج در اپيدمي ويروس كويد ۱۹ در سال ۱۴۰۱

مقدمه: ظهور كوويد ۱۹  تأثير روانشناختي بسياري بر روي نوجوانان دارد كه يكي از آنها افسردگي ، اضطراب و استرس است و تأثيرات جسمي و رواني را به همراه آورده است.  هدف: هدف از مطالعه حاضر بررسي شيوع اضطراب و افسردگي در دانش‌آموزان شهر سنندج در اپيدمي ويروس كوويد ۱۹ در سال ۱۴۰۱ مي‌باشد. روش: اين مطالعه به شيوه توصيفي تحليلي از نوع مقطعي انجام شد. جامعه مورد مطالعه شامل كليه دانش‌آموزان مقطع راهنمايي شهر سنندج در سال ۱۴۰۱ با حجم نمونه ۲۷۰ نفر و دامنه سني ۱۳ ۱۵ سال بود. جهت جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه DASS 21 استفاده گرديد. اطلاعات با استفاده از نرم افزارSPSS 24 تجزيه و تحليل گرديد.  يافته‌ها: نتايج  مطالعه نشان داد كه ميانگين نمره افسردگي، اضطراب و استرس به ترتيب  ۳.۳۹ ± ۱۴.۶۸، ۲.۹۹ ±۱۴.۵۶ و ۲.۹۸۹ ±۱۴.۷۴ بود. بين ميانگين نمره افسردگي، اضطراب و استرس با زمان خواب، مدت زمان فعاليت روزانه و شاخص توده بدني ارتباط معني‌داري وجود دارد (۰.۰۵ P). همچنين بين جنسيت، سابقه ابتلا به كوويد ۱۹ در دانش‌آموز و خانواده آنها ، داشتن فعاليت روزانه و وضعيت اقتصادي با ميانگين نمره افسردگي، اضطراب، استرس ارتباط معني دار آماري وجود دارد (۰.۰۵ P). نتيجه‌گيري: شيوع پاندمي كويد ۱۹، باعث ايجاد اضطراب، افسردگي و استرس در دانش‌آموزان  مي‌شود. اين پديده زماني كه كه بچه‌ها در خانه محدود شوند و فعاليت خارج از منزل نداشته باشند تشديد مي‌يابد. با افزايش ميزان شيوع كوويد ۱۹، سطح اضطراب، استرس و افسردگي نيز افزايش مي‌يابد. بنابراين، افزايش آگاهي عمومي از اين بيماري و ارائه برنامه‌هاي مثبت روانشناختي مي تواند اضطراب را در جامعه كاهش دهد.