اثربخشي روان‌درماني پويشي كوتاه مدت فشرده بر دشواري در تنظيم هيجان در افراد مبتلا به افسردگي

مقدمه: يكي از شايع‌ترين اختلال هاي روان‌شناختي حال حاضر دنيا افسردگي است، و به نظر مي‌رسد كه يكي از مؤلفه‌هاي مهم در ابتلا يا حفظ افسردگي، دشواري در تنظيم هيجان است. هدف: پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي روان‌درماني پويشي كوتاه مدت فشرده بر دشواري در تنظيم هيجان در افراد مبتلا به افسردگي انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون- پيگيري با گروه گواه بود. جامعه آماري اين پژوهش را تمام بيماران داراي تشخيص افسردگي مراجعه كننده به كلينيك درماني يارا در سال 1401 در شهر تهران تشكيل دادند كه از ميان آنها 30 نفر به روش نمونه گيري دردسترس انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه مداخله و گواه جايدهي شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه افسردگي بك (1961) و مقياس دشواري هاي تنظيم هيجان گراتز و روئمر (۲۰۰۴) بود. شركت كنندگان گروه مداخله 12 جلسه 60 تا 180 دقيقه اي، روان‌درماني پويشي كوتاه مدت فشرده را دريافت كردند. داده ها با روش تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر در نرم افزار SPSS نسخه 24 تحليل شد. يافته ها: نتايج حاصل از پژوهش حاضر نشان داد تفاوت ميانگين نمرات مؤلفه‌هاي دشواري در تنظيم هيجان در مراحل پيش‌آزمون- پس‌آزمون و پيش‌آزمون- پيگيري به لحاظ آماري معنادار (0.05 P)، اما تفاوت ميانگين آن نمرات در مراحل پس‌آزمون- پيگيري غير معنادار است (0.05 P). نتيجه گيري: نتايج پژوهش حاضر نشان داد روان‌درماني پويشي فشرده كوتاه‌مدت منجر به كاهش دشواري در تنظيم هيجان در مبتلايان به افسردگي مي شود. آگاهي مشاوران، روانشناسان و ساير متخصصان از اين درمان بر فرآيندهاي تنظيم هيجان و مكانيسم‌هاي دفاعي در بيماران افسرده مي‌تواند كمك‌كننده باشد.