ارزيابي نقش حمايت‌هاي دولتي در كاهش جرائم زيست‌محيطي اشخاص حقوقي

شواهد و روزگار فعلي در ايران حكايت از اين دارد كه تخريب محيط‌زيست به‌سرعت در حال وقوع است. عواملي مانند آلودگي‌هاي هوا در استان‌هاي مختلف، خشكي رودخانه‌ها و درياچه‌ها، آلوده شدن آب‌هاي شيرين، زباله‌سوزي و غيره، همگي نشان‌دهنده جرائم زيست‌محيطي در كشور هستند. اين جرائم اغلب و در بيشتر موارد شامل اشخاص حقوقي و شركت‌هاي دولتي و وابسته به دولت است. به‌طور مثال، از صنايع بزرگ دولتي در حوزه فولاد گرفته تا حفاري معادن و ايجاد پروژه‌هاي بزرگ مانند ميانكاله؛ بنابراين، هدف پژوهش حاضر، بررسي و ارزيابي نقش حمايت‌هاي دولتي در كاهش جرائم زيست‌محيطي اشخاص حقوقي است. با اين شرايط، سؤال اصلي آن است كه چگونه نقش حمايت‌هاي دولتي بر كاهش جرائم زيست‌محيطي اشخاص حقوقي اثرگذار است؟ پژوهش حاضر از نظر هدف از نوع كاربردي و از نظر ماهيت و روش، توصيفي بوده و جمع‌آوري اطلاعات از طريق فيش‌برداري و گردآوري اطلاعات، كتابخانه‌اي است. نتايج نشان‌دهنده آن است كه حمايت‌هاي دولتي از راه ايجاد كمربند سبز محيطي، تعيين‌ ضوابط‌ و معيارهايي‌ براي‌ استقرار صنايع‌ (مثل‌ تعيين‌ فاصله‌ صنايع‌ تا شهر)، ايجاد فناوري‌ پاك و تشويق‌ صنايع‌ با‌ به‌كارگيري‌ اين‌ فناوري‌ها، طرح بازيافت‌ زباله‌ و تدوين‌ ضوابط‌ دفن‌ بهداشتي‌ و همكاري‌هاي زيست‌محيطي و فعاليت‌هاي بين‌المللي، اخذ استانداردهاي‌ بين‌المللي‌ ايزو در برخي‌ فعاليت‌هاي‌ دولتي‌ مانند پالايشگاه‌ها و مجتمع‌هاي‌ بزرگ پتروشيمي‌، جلوگيري‌ از آلودگي‌ هوا از طريق‌ وضع‌ برخي‌ مجازات براي‌ وسايل‌ نقليه‌ موتوري‌، كارخانه‌ها، نيروگاه‌ها، منابع‌ تجاري‌، خانگي‌ و متفرقه‌، بر كاهش جرائم زيست‌محيطي اشخاص حقوقي اثرگذار است.