بررسي و تحليل جنبش 2011 بحرين بر اساس الگوي آسيب‌شناسي بيداري اسلامي از منظر مقام معظم رهبري

اين مقاله درصدد است بر اساس «الگوي آسيب‌شناسي بيداري اسلامي از منظر مقام معظم رهبري» به تحليل جنبش 14 فوريه‌ي بحرين بپردازد. در اين الگو با محوريت انديشه‌ها و بيانات مقام معظم رهبري، مؤلفه‌هاي مؤثر بر آسيب‌شناسي جنبش‌هاي بيداري اسلامي با تكيه‌ بر عناصر موفقيت انقلاب اسلامي ايران مورد تأكيد است. اين پژوهش كه به روش توصيفي - تحليلي و جمع‌آوري اطلاعات به روش كتابخانه‌اي و مصاحبه نخبگاني تدوين شده، بر اين باور است كه با تطبيق محورهاي شش‌گانه‌ي آسيب‌شناسي مستخرج از اين الگو - كه شامل آسيب‌ها و خطرات دروني براي «رهبري و شبكه نخبگاني»، «ايدئولوژي»، «مردم» و آسيب‌هاي بيروني در راهبردهاي سه‌گانه‌ي «ترفند فرصت‌طلبي»، ارائه «بديل‌هاي انحرافي» و «نااميد كردن مردم و پشيمان كردن مبارزان» با جنبش 14 فوريه بوده - چنين نتيجه‌اي برداشت مي‌شود كه ضعف جدي در محور رهبري اين جنبش، عامل اصلي به طول انجاميدن اين جبنش شده است؛ بدين صورت كه ضعف در محور رهبري به عنوان يكي از آسيب‌هاي دروني، موجب تشديد ديگر آسيب‌هاي دروني و تقويت آسيب‌هاي بيروني جهت دخالت بازيگران بين‌المللي و منطقه‌اي همچون امريكا و عربستان سعودي شده است. در پايان، نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه آسيب دروني ايدئولوژي و آسيب بيروني نااميد و پشيمان كردن مردم از پيروزي جنبش، كمترين ميزان تطبيق با الگوي مذكور را داشته است.