حكمراني محيط‌زيست و كارآمدي دولت در ايران

محيط‌زيست، يك سيستم پيچيده است و تحت تأثير متغيرهاي زيادي است و اين متغيرها غيرقابل‌پيش‌بيني هستند. پيچيدگي‌ها و متغيرهاي غيرقابل‌پيش‌بيني مسائل محيط زيستي در مرحلۀ عمل مشخص مي‌شوند. پيچيدگي مسائل زيست‌محيطي وقتي‌كه با منافع، امنيت، قدرت و سياست پيوند مي‌خورند، بيشتر مي‌شود. بدين ترتيب، راه‌حل فني در سياست‌گذاري نمي‌تواند ريسك حاصل از محيط‌زيست را براي جامعه كاهش دهد، بلكه همان‌طور كه نظريه الريش بك به ما نشان مي‌دهد ابعاد اجتماعي محيط‌زيست بسيار داراي اهميت است و به‌نوعي محيط‌زيست امري اجتماعي و سياسي است. بدين‌ترتيب، يافته‌هاي تحقيق در پاسخ به اين سؤال كه ميزان ريسك در محيط‌زيست ايران چگونه است و چه تأثيري بر كارآمدي دولت دارد؟ به‌خوبي نشان مي‌دهد كه محيط‌زيست ايران، پيچيده، چندبعدي و با ريسك بالا است. از اين رهگذر محيط‌زيست، با سياست به‌طور اعم و با كارآمدي دولت به‌طور اخص پيوند نزديكي دارد و فقدان حكمراني فعال در اين حوزه مي‌تواند كارآمدي دولت را تحت‌تأثير قرار دهد. اين تحقيق با روش تحليلي- توصيفي و داده‌هاي ثانويه؛ بانك جهاني، وزارت نيرو، وزارت جهاد كشاورزي، سيستم اطلاعات US، گزارش آماري BP و ترازنامه انرژي، با استفاده از نظريه «جامعه در آغوش خطر» الريش بك به بررسي وضعيت محيط‌زيست ايران پرداخته است.