الگوي اعتراضي جوانان تحصيلكرده شهر تهران به تصميمات دولتي در سال 1400 (با تاكيد بر فضاي رسانه‌اي)

تغيير تاريخي روش حكمراني پس از انقلاب اسلامي و برجسته‌تر شدن رويكرد مردمسالاري بر اهميت نقش‌آفريني مردم در تصميم‌سازي‌هاي اجتماعي- سياسي افزوده و در مفهوم مشاركت اجتماعي- سياسي مورد توجه قرار گرفته‌ است. اين مشاركت اجتماعي همواره همسو با تصميمات اجتماعي دولتمردان و در حمايت از آنان بوده اما در مواردي نيز شكل اعتراض اجتماعي به خود گرفته و هزينه‌هايي بر كشور تحميل نموده است. به‌واسطه اين اهميت، بررسي اعتراضات اجتماعي و پاسخ مناسب به آنها پس از مدنظر قرار دادن نيازها و انتظارات عامه مردم در تصميم‌گيري‌هاي اوليه اجتماعي، مي‌تواند يكي از كارويژه‌هاي اصلي دولت‌هاي جمهوري اسلامي به‌شمار رود كه شناسايي الگوي بروز اعتراض‌ها گامي ضروري‌ براي شناخت دقيق آنهاست تا در ادامه با برنامه‌ريزي مناسب از تغيير مسير اين اعتراضات به سمت رويدادهاي خشونت‌آميز و افزايش هزينه‌هاي سياسي- امنيتي كشور جلوگيري شده و از هدر رفتن سرمايه‌هاي اصلي كشور (جوانان) پيشگيري شود. با اين فرض تحقيق حاضر به روش داده‌بنياد و در چارچوب نظريه ماكس وبر در خصوص كنش خرد اجتماعي نظرات 323 نفر از جوانان را كه سابقه تحصيلات دانشگاهي داشته و از شبكه‌هاي اجتماعي هم استفاده مي‌كنند به‌صورت گلوله برفي و تا رسيدن به اشباع نظري در خصوص چگونگي اعتراض به تصميمات دولتي در فضاي رسانه‌اي‌شده كنوني جامعه جويا شده است. پس از انجام مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته، داده‌هاي به‌دست آمده در پنج گام مورد تحليل قرار گرفته و حدود 600  كد اوليه در 19 مفهوم و 6 طبقه در 4 مقوله ساخت يافته و الگوي اعتراض اجتماعي جوانان تحصيل كرده احصا گرديد.