اصل سياست - رسانه - سياست: ارائه رويكردي جامع‌تر در ارتباطات سياسي

در مقاله حاضر چهارچوبي نظري به نام اصل «سياست-رسانه-سياست» تشريح مي‌شود. هدف اين اصل، فراهم آوردن بنيادي مفهومي است كه بر اساس آن، روشي جامع براي شرح نقش رسانه‌هاي خبري در فرآيندهاي سياسي دولت‌ها ايجاد شود. اصل سياست-رسانه-سياست بر اساس دو ادعاي محوري بنا شده است. نخست اينكه، به خوبي مي‌توان نقش رسانه‌ها را در فرآيندهاي سياسي، به‌صورت چرخه‌اي درك كرد كه در آن، نوسانات در محيط سياسي يك دولت به نوسانات در جريان رسانه‌اي منجر شده و اين امر متعاقباً موجب نوسانات بيشتر در محيط سياسي مي‌شود. دوم، رسانه‌ها با توجه به توانايي‌شان براي تبديل واقعيت‌هاي سياسي به روايت‌هاي خبري (كه برخي مواقع تأثير به سزايي بر روي نتايج سياسي دارند) مي‌توانند نقشي مستقل در پروسه‌هاي سياسي داشته باشند. اين بحث به سه بخش عمده تقسيم مي‌شود. در بخش نخست، برخي از نظريه‌هاي مهم ارتباطات سياسي بررسي شده كه درواقع اصول مبنايي اصل سياست-رسانه-سياست هستند. در بخش دوم، از يافته‌هاي محدوده متنوعي از مطالعات استفاده شده تا سودمندي اين اصل را تشرح شود. در نهايت در بخش سوم اين مقاله برخي استثنائات اين اصل بيان شده است.