الگوي قرآني تغذيه سالم بر پايه ارزش غذايي سبوس غلات

گرچه قرآن كريم كتاب هدايت است و بيان مطالب مرتبط با دانش بشري براي آن موضوعيت ندارد؛ اما گاهي در خلال مباحث معرفتي به بيان نكات شگرفي در اين رابطه مي‌پردازد. تحليل اين‌گونه آيات و انطباق آنها با يافته‌هاي دانش روز، مي‌تواند در تقويت ايمان افراد نسبت به الهي‌بودن قرآن تأثير بسزايي داشته باشد. در سورۀ الرحمن براي حبوبات، ويژگي «ذُوالعَصف» به‌ معناي «پوسته‌دار يا سبوس‌دار» ذكر شده است. از ديگر سوي، متخصصان تغذيه، ارزش غذايي فوق‌العاده و منحصربه‌فردي در سبوس حبوبات كشف كرده‌اند. پژوهش حاضر، با روش ميان‌رشته‌اي، درصدد است ضمن بررسي واژگاني اين آيه و ساير آيات مرتبط، آن را بر مسائل علمي انطباق دهد. نتيجه آنكه براساس آزمايشات علمي روز، جداكردن سبوس حبوبات را مي‌توان آسيب مهمي در حوزه تغذيه و عامل كاستي بسياري از نيازهاي بدن و درنتيجه شيوع بسياري از بيماري‌ها به حساب آورد. از اين رهگذر مي‌توان به اهميت ذكر «سبوس‌داربودن حبوبات» در قرآن كريم و ضرورت احياء آن در تغذيه انسان‌ها پي برد. نگارنده بر اين باور است كه مي‌توان از اشارۀ راهبردي قرآن كريم به اين پديده، «الگوي تغذيه سالم» بر پايه «استحصال غلات» را از قرآن كريم به دست آورد.