تحليل اجتماعي همسرگزيني در زنان امدادگر و پرستار فعال در مناطق جنگي در دوران جنگ تحميلي

بي شك وقوع جنگ تحميلي در قالب حملات گسترده غافلگيرانه و خونبار دشمن و تداوم نبرد، از جمله تغييرات اجتماعي مهمي است كه نظم نهادها و ساختار اجتماعي را دستخوش تحولات جدي ساخته است. اين پژوهش با بررسي كتب انتشاريافته زندگينامه‌نگاري پرستاران جنگ به منزله اسناد كتابخانه‌اي و نيز مصاحبه ميداني با آنان، موضوع نوع ازدواج و الگوهاي همسرگزيني و نيز ارزشها و نگرشها مرتبط را در بين آنان مورد واكاوي قرار مي دهد. يافته ها نشان مي دهد ارزش ازدواج در مورد اين كنشگران محرز و معيار همسرگزيني همگون‌گزيني بوده است. الگوي ازدواج درون گروهي و منظور از آن گروه هاي اجتماعي و نه گروه هاي خويشاوندي و صورت اصلي آن تك همسري و دائم بوده است. اساس همسان همسري ارزشي، مذهبي، جغرافيايي، سني و باورهاي جنسيتي و دربردارنده آشنايي عمدتا مستقيم، به رسميت شناخته شدن حق انتخاب زنان بوده است. همسرگزيني به اين شيوه از سوي زنان به ويژه با در نظر گرفتن سنشان، در برابر الگوي ازدواج ترتيب يافته و خويشاوندي بعنوان صورت نسبتا رايج ازدواج، نشاني از عامليت آگاهانه زنان بوده و در امتداد عزم آنان براي مشاركت اجتماعي و تداوم فعاليت امدادگري پرستاري آنان در مناطق پرخطر جنگي قابل تعريف است.