اصول بيان معارف توحيدي در قرآن

آيات توحيدي قرآن از جنبه‌هاي مختلفي قابل بررسي است. يكي از اين جنبه‌ها نحوه مواجهه قرآن با مخاطبان خود در مسئله توحيد است. قرآن براي برقراري ارتباط با مخاطبان خود در معارف توحيدي و ايجاد زمينه براي پذيرش اين معارف، اصول خاصي را  مطرح نموده است. با بررسي و استقراء آياتي كه حول مسئله توحيد در قرآن كريم بيان شده است مي‌توان همه آنها را ذيل سه اصل كلي قرار داد: اصل توصيف حقايق، اصل تنبّه بر آيات الهي، اصل رجوع به فطرت. قرآن در اصل توصيف حقايق به جاي استدلال بر معارف توحيدي و پاسخ به شبهات مربوط به آنها، به توصيف معارف و آثار و كاركردهاي آنها پرداخته مي‌شود. در اصل تنبّه برآيات الهي، با بيان پديده‌هاي آفاقي و انفسي و تنبّه بر نظم، غايت‌مندي، فقر و نياز ذاتي آنها، انسان را به تدبّر در اين پديده‌ها دعوت مي‌كند. در اصل رجوع به فطرت نيز، با هدف بيدار نمودن فطرت الهي بشر، او را متوجه اين سرشت الهي مي‌كند تا آثار پروردگارش را در عالَم و درون خود بيابد. در اين پژوهش با روش توصيفي ـ تحليلي و با تكيه بر آيات قرآن، اصول سه گانه مذكور بررسي و تحليل شده است.