ارائه مدلي براي بسترسازي صنعت 4.0 با تاكيد بر نقش نوآوري باز

يكي از مشكلات بنيادي در عصر صنعت 4.0، عدم توجه به نوآوري باز در سازمان هاست. از مهمترين دلايل آن، نبود الگويي كارآمد در اين حوزه مي باشد. اين پژوهش ابتدا شاخص ها و مؤلفه هاي مؤثر بر بسترسازي صنعت 4.0 همراه با نوآوري باز را به كمك روش فراتركيب شناسايي كرده است و سپس با روش پويايي سيستم، الگويي پويا براي بسترسازي صنعت 4.0 همراه با نوآوري باز در سازمان طراحي مي‌كند. نتايج پژوهش، 38 شاخص و 9 مؤلفه اصلي را (نوآوري ورودي، نوآوري دوسويه، خلاقيت و نوآوري سازمان، تشخيص و افزايش آمادگي فناوري ها، ساختارمندي فناورانه صنعت 4.0 سازمان، ظرفيت جذب سازمان، عملكرد سازمان، بسيج منابع، منابع انساني در صنعت 4.0 همراه با نوآوري باز) نشان مي دهد. همچنين يافته‌هاي روش پويايي سيستم حاكي از آن است كه با اجراي فرايند بسترسازي صنعت 4.0 با نقش نوآوري باز در سازمان ها، بهره وري و سود مالي سازمان، افزايش مي يابند، اما هنگامي كه فرايند نوآوري باز در صنعت 4.0 سازمان، پايين باشد، بهره وري، سود مالي و سهم بازار سازمان در آينده همراه با مسائلي خواهد بود.