اضطراب مرگ و عوامل مرتبط با آن در سالمندان ايران: يك مطالعه ملي

اهداف سالمندي يكي از مهم‌ترين مراحل تكامل زندگي بشر بوده و امروزه يكي از بزرگ‌ترين گروه‌هاي اجتماعي دنيا را سالمندان تشكيل مي‌دهند. اضطراب مرگ از شايع‌ترين اختلالات حوزه سلامت روان در دوره سالمندي است كه شيوع آن به دليل تفاوت‌‌هاي فردي، اجتماعي، محيطي و ديدگاه درباره مرگ متفاوت است. اين مطالعه با هدف بررسي اضطراب مرگ و عوامل مرتبط با آن در سالمندان ايران انجام شده است. مواد و روش ها مطالعه حاضر از نوع پژوهش توصيفي‌تحليلي بوده كه به شيوه مقطعي انجام شده است. جامعه آماري اين مطالعه شامل افراد 60 سال و بالاتر كشور ايران بود و نمونه‌گيري برخط و از طريق شبكه‌هاي اجتماعي ‌به روش در دسترس و به مدت 51 روز از تاريخ اول تير تا 20 مرداد 1400 انجام شد. بخش اول شامل پرسش‌نامه جمعيت‌شناختي، از جمله سن، وضعيت تأهل، محل زندگي، تعداد افراد در منزل، استان محل اقامت، شهري يا روستايي، ميزان تحصيلات، قوميت‌، دين و بيمه بود. بخش دوم پرسش‌نامه نيز در مورد ارزيابي وجود اضطراب مرگ در اين افراد بود كه براي اين بخش از پرسش‌نامه اضطراب مرگ تمپلر استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي آماري تي‌مستقل، آناليز واريانس يك‌طرفه و رگرسيون از طريق نرم‌افزار SPSS نسخه 22 تجزيه‌و‌تحليل شد. يافته ها تعداد نمونه‌هاي اين مطالعه 1271 زن و 1858 نفر مرد بودند كه محدوده سني آن‌ها بين 60 تا 80 سال بود. ميانگين نمرات كسب‌شده در پرسش‌نامه اضطراب مرگ 5/44±8/3 بود و نتايج نشان داد 42/5 درصد از پاسخگويان اضطراب شديد، 16/9 درصد اضطراب متوسط و 40/7 درصد اضطراب خفيف داشتند. بين سن، جنس، وضعيت تأهل، افراد همراه سالمند، اشتغال، دين و بيمه با اضطراب مرگ در سالمندان اختلاف معنادار مشاهده شد ‌(05/P≤0) و بين وضعيت محل زندگي و محل سكونت (شهري / روستايي)، تحصيلات و قوميت با اضطراب مرگ سالمندان اختلاف معنادار مشاهده نشد (P 0/05)نتيجه گيري نتايج اين مطالعه در سطح ملي نشان داد اضطراب مرگ پديده شايعي در سالمندان ايراني است كه نشان‌دهنده لزوم تدوين راهكارهايي در بستر فضاي مجازي براي كاهش اين مشكل است.