اثربخشي آموزش مجازي خودمراقبتي بر پيشگيري از سقوط سالمندان در منزل: يك مطالعه نيمه تجربي

اهداف سقوط در سالمندان مي‌تواند عواقب منفي بسزايي بر سلامت و كيفيت زندگي اين گروه سني داشته باشد. هدف از انجام اين مطالعه، تعيين تأثير آموزش مجازي خودمراقبتي بر آگاهي، نگرش و عملكرد سالمندان در پيشگيري از سقوط در منزل بود. مواد و روش ها مداخله‌‌اي نيمه‌آزمايشي با طراحي ارزيابي قبل و بعد در سال 1400 بر روي 120سالمند 65 سال و بالاتر تحت پوشش مركز بهداشت جنوب تهران انجام شد. پيش از مداخله، شركت‌كنندگان پرسش‌نامه پژوهش را تكميل كردند. مداخله در قالب برنامه  آموزش مجازي خودمراقبتي و پيشگيري از سقوط در منزل طراحي و ارائه شد. بلافاصله و 3 ماه بعد از مداخله مجدداً پرسش‌نامه توسط سالمندان تكميل گرديد. تحليل داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS نسخه 26 و با استفاده از آمار توصيفي مانند ميانگين و انحراف‌معيار و آمار تحليلي شامل آزمون تي مستقل، من ويتني و كاي‌اسكوئر انجام شد. يافته ها حدود 22 درصد از سالمندان موردمطالعه داراي سابقه سقوط در طي 1 سال گذشته بودند. ميانگين نمرات سالمندان در ابعاد آگاهي (2/86±18/39)، نگرش (2/51±14/99) و عملكرد (3/1±13/76) در پيشگيري از سقوط در منزل بلافاصله بعد از انجام مداخله نسبت به پيش‌آزمون به‌طور معني‌داري بالاتر بود (001/P 0). همچنين ميانگين نمرات سالمندان در ابعاد آگاهي (1/14±18/18)، نگرش (1/57±14/91) و عملكرد (2/78±9/06) 3 ماه بعد از انجام مداخله نسبت به پيش‌آزمون به‌طور معني‌داري بالاتر بود (001/P 0).  نتيجه گيري باتوجه‌به شرايط زندگي سالمندان و دسترسي اجتماعي كمتر به اين گروه سني آسيب‌پذير، آموزش مجازي پيشگيري از سقوط در منزل مي‌تواند به‌طور قابل‌توجهي در افزايش دانش سالمندان درمورد روش‌هاي پيشگيري از سقوط، نگرش آن‌ها مبني بر مفيد بودن اقدامات پيشگيري از سقوط و همچنين عملكردهاي پيشگيرانه آن‌ها به منظور كاهش خطر سقوط تأثيرگذار باشد.