تسهيل‌كننده‌هاي مراقبت از سالمندان در منزل و نيازهاي آموزشي مراقبين خانوادگي سالمندان در جنوب تهران: مطالعه كيفي

اهداف سالمندي جمعيت با افزايش تقاضاي سالمندان براي مراقبت طولاني‌مدت كه به‌طور عمده توسط مراقبين خانوادگي ارائه مي‌شود همراه است. فراهم كردن مراقبت باكيفيت در حين حفظ سلامت مراقبين، نيازمند شناخت تسهيل‌كننده‌ها و نيازهاي آموزشي است كه كمتر موردتوجه قرار مي‌گيرد. بنابراين اين مطالعه باهدف تعيين تسهيل‌كننده‌هاي مراقبت از سالمندان در منزل، از ديدگاه مراقبين خانوادگي انجام شد. مواد و روش ها اين مطالعه پژوهشي از نوع تحليل محتواي قراردادي بود. براي جمع‌آوري داده‌ها از بهمن سال ۱۳۹۹ تا فروردين سال ۱۴۰۰، از مشاركت ۱۷ مراقب خانوادگي سالمندان به‌صورت مصاحبه‌هاي تلفني نيمه ساختاريافته استفاده شد. مراقبيني كه ۱۸ سال يا بيشتر داشتند، حداقل 1 ماه تجربه مراقبت داشتند و حداقل 6 ساعت در هفته به مراقبت مي‌پرداختند به‌صورت نمونه‌گيري هدفمند و گلوله برفي براي مصاحبه انتخاب شدند. نمونه‌گيري تا اشباع داده‌ها ادامه يافت. تحليل داده‌ها پس از بازنويسي مصاحبه‌هاي ضبط‌شده با نرم‌افزار تحليل كيفي مكس كيودا نسخه 2018 صورت گرفت و كدبندي و تجزيه‌وتحليل گرديد. يافته ها عوامل فردي، بين فردي و محيط‌هاي حمايتي به‌عنوان 3 ‌طبقه اصلي تسهيل‌كننده شناسايي شدند. عوامل فردي شامل خصوصيات فردي مراقب، منافع درك‌شده از مراقبت، مهارت در مراقبت و انجام فعاليت‌هاي خودمراقبتي توسط مراقب مي‌باشد. عوامل بين فردي شامل برقراري رابطه مناسب با سالمند، عدم وابستگي كامل سالمند به مراقب، همكاري و حمايت اعضاي خانواده مراقب و برخورداري از حمايت ديگران است. محيط فيزيكي، حمايت محيط‌هاي كار و حمايت سازمان‌هاي ارائه‌دهنده خدمات به سالمندان، زيرطبقات محيط‌هاي حمايتي را تشكيل مي‌دهد. در بين فعاليت‌هاي مراقبتي، نحوه تهيه غذاهاي مقوي و چگونگي غذا دادن به سالمندان دچار مشكلات بلع، جابه‌جا كردن و حركت دادن سالمندان ناتوان جسمي، بالاترين اولويت آموزشي را داشتند. نتيجه گيري مراقبين بايد باتوجه‌به نيازهاي آموزشي خود مانند مهارت‌هاي مراقبتي كه نياز به حمايت برنامه‌ريزي‌شده از طرف سازمان‌هاي ارائه‌دهنده خدمات دارد، به خدمات مراقبتي و خانه‌داري مقرون‌به‌صرفه دسترسي داشته باشند.