مقايسه اثر يك دوره تمرين هوازي و حجامت تر بر غلظت سرمي ايمونوگلوبولين‌هاي سيستم ايمني زنان سالمند

اهداف با افزايش سن تغييرات سلولي باعث كاهش عملكرد سيستم ايمني در افراد سالمند مي‌شود. سالمندي با اختلال در پاسخ التهابي موضعي لازم براي كنترل حمله پاتوژن بيماري‌زاي همراه است. تمرين ورزشي منظم به‌عنوان يك فاكتور سبك زندگي سالم در نظر گرفته مي‌شود كه مي‌تواند مشكلات سلامتي وابسته به ايمني را در افراد مسن كاهش دهد. ازاين‌رو هدف از اين مطالعه مقايسه اثر 6 هفته تمرين هوازي و حجامت تر بر ايمونوگلوبولين‌هاي E ، G و Aزنان سالمند است. مواد و روش ها در اين پژوهش نيمه‌تجربي 40 زن سالمند غيرفعال با دامنه سني 60 تا 65 شركت كردند. داوطلبين واجد شرايط براساس Vo2max, BMI به‌صورت تصادفي به 4 گروه تمرين هوازي (10 نفر)، 1 بار حجامت (10 نفر)، 2 بار حجامت (10 نفر) و گروه كنترل (10 نفر) تقسيم شدند. تمرينات هوازي با شدت 60 تا ۷۵ درصد ضربان قلب ذخيره، هفته‌اي 3 جلسه و در طي۶ هفته اجرا شدند و گروه حجامت 2 بار در هفته دوم و پنجم حجامت شدند. در اين تحقيق قبل از شروع دوره تمريني (پيش‌آزمون) و ۴۸ ساعت پس از اتمام آخرين جلسه 6 هفته‌اي تمرين (پس از آزمون)، خون‌گيري جهت اندازه گيري شاخص‌هاي IgG ،IgE و IgA انجام گرفت. از آزمون آناليز كوواريانس (آنكووا) براي مقايسه بين‌گروهي استفاده شد و براي مقايسه پيش‌آزمون و پس‌آزمون بين گروه‌ها از آزمون تي زوجي و نرم‌افزار SPSS نسخه 25 در سطح معناداري 0/05 يافته ها نتايج نشان مي‌دهد به دنبال 6 هفته تمرين هوازي و حجامت سطوح سرمي IgG (P=0/003) و IgE (P=0/013) و IgA (P=0/026) نسبت به گروه كنترل كاهش معني‌داري پيدا كرده است كه اين كاهش در گروه هوازي نسبت به گروه‌هاي ديگر بيشتر بوده است. نتايج آزمون تي زوجي حاكي از كاهش معنادار IgG ،IgE و IgA پس‌آزمون نسبت به پيش‌آزمون در گروه تمرين (2 بار حجامت) پس از مداخله بود. نتيجه گيري به نظر مي‌رسد فعاليت‌هاي ورزشي هوازي و حجامت مي‌توانند بر سيستم ايمني اثر گذارند و مي‌شود از اين نوع تمرين براي جلوگيري از آسيب و بيماري‌هاي ناشي از افزايش سن در سالمندان و بهبود عملكرد ايمونوگلوبين ها استفاده شود.