مقايسه حافظه، تعادل و ترس از افتادن زنان سالمند پس از انجام تمرينات يوگا و مربع گام‌برداري

اهداف بيشتر افتادن‌ها در سالمندان در نتيجه تعامل عوامل خطرزاي جسماني و شناختي رخ مي‌دهد. بنابراين هدف از تحقيق حاضر مقايسه اثربخشي 2 نوع تمرين ذهني‌بدني بر حافظه، تعادل و ترس از افتادن در زنان سالمند بود. مواد و روش ها تحقيق از نوع نيمه‌تجربي بود كه بر روي 20 زن سالمند (دامنه سني 60 تا 70 سال) انجام شد. افراد به‌طور هدفمند انتخاب شدند و به‌صورت تصادفي در 2 گروه تمرينات يوگا و مربع گام‌برداري قرار گرفتند. دوره تمريني 12 هفته به طول انجاميد و از افراد پيش‌آزمون و پس‌آزمون گرفته شد. آزمون حافظه وكسلر، استورك، تعادل برگ و پرسش‌نامه مقياس بين‌المللي كارآمدي افتادن به ترتيب جهت اندازه‌گيري بهره حافظه، تعادل ايستا، تعادل پويا و ترس از افتادن استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آناليز واريانس با اندازه‌هاي تكراري تحليل شدند.  يافته ها نتايج تحقيق نشان داد ميانگين امتياز بهره حافظه 2 گروه بعد از انجام تمرينات به‌طور معناداري ( η2=0/645 و P 0/001 و F(1/18)=32/692) بيشتر از قبل تمرين بود. همچنين ميانگين زمان تعادل ايستا زنان سالمند، در گروه تمرينات يوگا به‌طور معناداري (η2=0/771 و P 0/001 و F(1/18)=60/775) بيشتر از گروه تمرينات مربع گام‌برداري و نيز ميانگين امتياز تعادل پوياي زنان سالمند، در گروه تمرينات مربع گام‌برداري به‌طور معناداري (η2=0/300 و P=0/012 و F(1/18)=7/714) بيشتر از گروه تمرينات يوگا بود. به علاوه ميانگين امتياز ترس از افتادن زنان سالمند، در گروه تمرينات مربع گام‌برداري به‌طور معناداري (η2=0/396 و P 0/003 و F(1/18)=11/777) كمتر از گروه تمرينات يوگا بود.نتيجه گيري به نظر مي‌رسد تمرينات مربع گام‌برداري نيز بتواند به‌عنوان يك شيوه تمريني ساده جهت بهبود كاركردهاي جسماني و شناختي زنان سالمند استفاده شود.