مقايسه اثربخشي تحريك الكتريكي مغز با جريان مستقيم و توان‌بخشي شناختي بر مهارت‌هاي زباني و توجه در سالمندان مبتلا به آلزايمر خفيف

اهداف امروزه آلزايمر يكي از اساسي‌ترين مشكلات سالمندان محسوب مي‌شود كه موجب افت عملكرد شناختي در آن‌ها مي‌شود. هدف پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي روش تحريك الكتريكي مغز با جريان مستقيم و پروتكل توان‌بخشي شناختي كوتاه‌مدت بر مهارت‌هاي زباني و توجه در سالمندان مبتلا به آلزايمر خفيف بود. مواد و روش ها روش پژوهش، نيمه‌تجربي با 2 گروه آزمايش و يك گروه كنترل بود كه با استفاده از روش پس‌آزمون و پس‌آزمون انجام شد. جامعه آماري كليه سالمندان بالاي 65 سال مبتلا به آلزايمر خفيف را شامل مي‌شد كه در سال 1401 به پزشك مغز و اعصاب مراجعه كرده بودند. از بين اين افراد، 60 نفر به‌صورت نمونه‌گيري دردسترس انتخاب و سپس به‌صورت تصادفي در 2 گروه آزمايش و 1 گروه كنترل (هر گروه 20 نفر) گمارده شدند. سپس متغيرهاي مستقل مداخله تحريك الكتريكي مغز با جريان مستقيم به‌مدت 10 جلسه 20 دقيقه‌اي به‌صورت هفته‌اي 1 بار روي يك گروه آزمايش و برنامه توان‌بخشي شناختي كوتاه‌مدت 9 جلسه (هر جلسه 90 دقيقه)، پس از تأييد روايي محتوا توسط منخصصين روي گروه آزمايش دوم، به‌صورت هفته‌اي 1 بار اعمال شد. اين برنامه به روش اسنادي و بر‌اساس رويكرد جايگزيني كاركرد سالم لوريا (1963) طراحي شده بود. بر روي گروه سوم هيچ مداخله‌اي انجام نشد. بعد از خاتمه مداخله، پس‌آزمون با فاصله 1 هفته بر روي گروه‌هاي آزمايش و گروه كنترل اجرا شد. بعد از 1 ماه مجدد گروه‌هاي مورد‌مطالعه پيگيري شدند. جهت جمع‌آوري اطلاعات از آزمون شناختي آدن بروك نسخه تجديد‌نظر‌شده استفاده شد. براي تحليل داده‌ها از آزمون تحليل واريانس اندازه‌گيري مكرر در نرم‌افزار SPSS نسخه 23 استفاده شد. يافته ها نتايج نشان داد هر 2 روش موجب بهبود مؤلفه‌هاي نوشتن و نام‌گذاري متغيرهاي مهارت‌هاي زباني شدند، در‌حالي‌كه بر روي متغير توجه تأثير معناداري نداشتند.نتيجه گيري مي‌توان نتيجه گرفت كه از هر 2 روش مي‌توان در جهت بهبود مهارت‌هاي زباني سالمندان مبتلابه آلزايمر خفيف بهره جست.