بررسي رابطه بين تفكر انتقادي و باورهاي ديني دانشجويان پزشكي در دانشگاه علوم پزشكي جندي شاپور اهواز

سابقه و هدف: پرورش تفكر انتقادي يكي از مهم‌ترين اهداف آموزش عالي در هر كشوري است. با توجه به مباحث جنجال‌برانگيز پيرامون نقش مذهب و باورهاي ديني در زندگي انسان و گزارشاتي مبني بر تأثيرپذيري تفكر انتقادي از باورهاي ديني، اين پژوهش با هدف بررسي رابطه بين تفكر انتقادي و باورهاي ديني دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي جندي شاپور اهواز در سال 1399 انجام شد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه توصيفي-همبستگي روي 154 نفر (79 دختر و 75 پسر) از دانشجويان رشته پزشكي دانشگاه علوم پزشكي جندي شاپور اهواز در سال 1399 به روش نمونه‌گيري در دسترس انجام شد. براي جمع‌آوري داده‌ها از دو پرسش‌نامه استاندارد سنجش مهارت‌هاي تفكر انتقادي كاليفرنيا فرم ب و باورهاي ديني Glock و Stark استفاده شد كه روايي و پايايي آن‌ها در مطالعات مختلف تأييد شده است. براي بررسي رابطه بين تفكر انتقادي و دين‌داري از ضريب همبستگي پيرسون و نرم‌افزار SPSS نسخه 18 استفاده شد و مقدار p كمتر از 0.05 به‌عنوان سطح معني‌داري در نظر گرفته شد. يافته‌ها: تعداد 75 نفر (48.5 درصد) از دانشجويان بررسي‌شده پسر و 79 نفر (51.5 درصد) دختر با ميانگين سني 3.2 ±23.1 بودند. ميانگين نمرات تفكر انتقادي و باورهاي ديني دانشجويان به ترتيب 4.7± 12.95 و 17.4± 76.88 بود. نتايج حاكي از آن بود كه بين ميانگين نمرات تفكر انتقادي و باورهاي ديني رابطه آماري معني‌داري وجود ندارد (0.061-=p= 0.455 ، r). استنتاج: يافته‌ها نشان داد بين تفكر انتقادي و باورهاي ديني دانشجويان رابطه معني‌داري وجود ندارد؛ يعني تفكر انتقادي و باورهاي ديني به‌طور ذاتي ناسازگار نبودند و باورهاي ديني براي دانشجويان در مقابل انديشه‌ورزي و تفكر انتقادي محدوديت و مانع ايجاد نكرده است.