ارتباط سلامت معنوي و عقايد مذهبي با عملكرد پيشگيري‌ كننده از كوويد 19 بر اساس مدل اعتقاد بهداشتي

سابقه و هدف: رفتارهاي پيشگيرانه مهم‌ترين راه كنترل بيماري كوويد 19 است. مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط سلامت معنوي و عقايد مذهبي با عملكرد پيشگيري‌كننده از كوويد 19 بر اساس مدل اعتقاد بهداشتي انجام شد. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر يك مطالعه توصيفي از نوع مقطعي است كه روي 400 نفر از شهروندان شهر شيراز انجام شد. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسش‌نامه‌هاي متغيرهاي دموگرافيك، الگوي اعتقاد بهداشتي، مقياس سلامت معنوي آليسون و مقياس جايگاه كنترل سلامت اعتقاد به خدا استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 22 و آزمون‌هاي آماري توصيفي و تحليلي تجزيه‌وتحليل شدند. يافته‌ها: ميانگين سني افراد شركت‌كننده در مطالعه 52/10±95/36 سال بود. آزمون ضريب همبستگي بين رفتارهاي پيشگيري‌كننده از بيماري كرونا با سازه‌هاي مدل اعتقاد بهداشتي، سلامت معنوي و جايگاه اعتقاد به خدا در كنترل سلامت همبستگي معني‌داري نشان داد (05/0 P). سازه‌هاي منافع درك‌شده، سلامت معنوي (وجودي و مذهبي)، جايگاه اعتقاد به خدا در كنترل سلامت، حساسيت درك‌شده و خودكارآمدي قوي‌ترين پيش‌بيني‌كننده رفتار بودند (05/0 P). در تحليل رگرسيوني، متغيرهاي بررسي‌شده 64/6 درصد از واريانس رفتارهاي پيشگيري‌كننده از كوويد 19 را پيشگويي كردند. استنتاج: نتايج اين مطالعه ارتباط بين سلامت معنوي و عقايد مذهبي را با رفتارهاي پيشگيري‌كننده از كوويد 19 بر اساس مدل اعتقاد بهداشتي نشان مي‌دهد. در انجام مداخله آموزشي، براي پيشگيري از بيماري كوويد 19 از مدل اعتقاد بهداشتي، سلامت معنوي و عقايد مذهبي افراد استفاده شد.