بررسي فقهي و حقوقي اذن شوهر براي جراحي زيبايي همسر

جراحي زيبايي از موضوعات نوظهور در دانش پزشكي است كه در اثر پيشرفت دانش جراحي، گسترش يافته است. پژوهش حاضر به روش كتابخانه‌اي و در سايه‌ي توصيف و تحليل گزاره‌هاي فقهي و حقوقي نشان مي‌دهد كه به‌علت نوظهور بودن موضوع عمل جراحي زيبايي همسر در فقه و حقوق، نص صريحي مبني بر اذن شوهر يا عدم اذن وي وجود ندارد. ازاين‌رو، مي‌توان درباره‌ي موضوع تحقيق در فقه و حقوق تحت عنوان گستره‌ي اختيارات شوهر راجع به زن كاوش كرد. به نظر مي‌رسد كه اذن شوهر براي انجام عمل جراحي زيبايي به‌صورت مطلق شرط نيست؛ بلكه اذن شوهر تا جايي ملاك است كه با حقوق زناشويي (حق استمتاع) در تضاد قرار نگيرد. با توجه به عنصر دوام در عمل جراحي زيبايي، هرگاه حقوق شرعي زوج در اثر عمل جراحي زيبايي آسيب بيند، با توجه به نظريه‌ي مهر در برابر بُضع، زوج مي‌تواند در فرض وقوع طلاق، اقدام به تقليل مهر يا در صورت ورود خسارت معنوي، مطالبه‌ي جبران خسارت معنوي ناشي از اثر عمل جراحي زيبايي كند.