اثربخشي درمان فراشناختي بر ذهن خواني، حافظه سرگذشتي و تنظيم شناختي هيجان در دانش آموزان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي

هدف: پژوهش حاضر با هدف اثربخشي درمان فراشناختي بر ذهن‌خواني، حافظه سرگذشتي و تنظيم شناختي هيجان در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي انجام شد. روش: طرح پژوهش حاضر نيمه آزمايشي از نوع پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري همراه با گروه گواه بود. جامعه آماري اين پژوهش، دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه دوم مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي مراجعه‌كننده به مراكز مشاوره آموزش و پرورش سنندج در سال تحصيلي 1402-1401 بودند كه 30 نفر از آن‌ها به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه گواه و آزمايش قرار داده شدند. گروه آزمايش 8 جلسه 90 دقيقه‌اي درمان فراشناختي دريافت كرد، اما گروه گواه هيچ درماني دريافت نكرد. تمامي شركت‌كنندگان در سه مرحله پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري (چهار ماه بعد از پس‌آزمون) به پرسشنامه‌هاي اضطراب اجتماعي، آزمون حافظه سرگذشتي، پرسشنامه تنظيم شناختي هيجان و آزمون ذهن‌خواني از طريق چشم پاسخ دادند. جهت تجزيه‌وتحليل داده‌ها از آزمون آماري تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر استفاده شد. يافته‌ها: نتايج تحليل داده‌ها نشان داد كه درمان فراشناختي تأثير معناداري در كاهش ميزان اضطراب اجتماعي گروه آزمايش داشته است (0.01 p) و موجب افزايش معنادار حافظه سرگذشتي، ذهن‌خواني و تنظيم شناختي هيجان در دانش‌آموزان مبتلا به اضطراب اجتماعي شده است (0.01 p)، همچنين اين اثر با گذشت زمان نيز حفظ شده است. نتيجه‌گيري: بر اساس اين يافته‌ها، پيشنهاد مي‌شود كه درمان فراشناختي به‌عنوان يك روش كارآمد در مدارس و مراكز مشاوره براي دانش‌آموزان مبتلا به اضطراب اجتماعي به‌كار گرفته شود.