تحليل اثرات عبور نرخ ارز با تأكيد بر محيط تورمي اقتصاد ايران و رفتار مداخله‌اي بانك مركزي

هدف مقاله حاضر تحليل اثرات عبور نرخ ارز با تأكيد بر محيط تورمي اقتصاد ايران و رفتار بانك مركزي است. براي اين منظور از مدل با رويكرد آستانه‌اي(STAR)  بر اساس داده‌هاي فصلي اقتصاد ايران طي دوره ۱۳۹۸:۴-۱۳۸۰:۱ استفاده شد. نتايج نشان داد كه متغيرهاي توليد ناخالص داخلي و حجم پول رابطه مثبت با شاخص قيمت در ايران دارند. متغيرهاي نرخ سود اسمي، نرخ ارز و درجه مداخله بانك مركزي رابطه منفي با شاخص قيمت در ايران دارند. اختلاف ضرايب متغيرها در دو رژيم حاكي از متفاوت بودن اثرگذاري متغيرهاي نرخ ارز و رشد توليد ناخالص داخلي بر روي شاخص قيمت در هر رژيم است. در رژيم نرخ ارز پايين، افزايش نرخ ارز باعث كاهش و در رژيم بالاي نرخ ارز باعث افزايش شاخص قيمت مي‌شود. ممكن است بين نرخ ارز و تورم يك رابطه علت و معلولي وجود داشته باشد؛ يعني با افزايش نرخ ارز و قيمت كالاهاي وارداتي تورم ايجادشده و اين تورم باعث افزايش دوباره در نرخ ارز شود. از طرفي ضريب رشد نرخ ارز در تابع واكنش برآوردشده بيش از انحرافات آن از تعادل است كه بيانگر اين است كه مداخلات بانك مركزي در ايران بيشتر جهت كنترل رشد نرخ ارز بوده است. درواقع بانك مركزي با اين سياست به دنبال كنترل افزايش قيمت‌ها بوده است.