معرفت‌شناسي تحزب در ايران (مطالعه موردي احزاب كارگزاران، مؤتلفه، جمهوري اسلامي، روحانيت مبارز، نهضت آزادي)

يكي از اركان مورد ادعا جهت توانمندي نظام سياسي، وجود احزاب است. حال سؤال اساسي اين است آيا بستر معرفتي مشخصي براي ايجاد احزاب در ايران وجود دارد؟ براي تحليل سطوح معرفتي از اسناد بالادستي احزاب (منتخب) و مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته با فعالان حزبي در قالب تحليل مضمون استفاده شده است. نمونه‌گيري به‌صورت هدفمند از احزاب ثبت شده در وزارت كشور صورت‌گرفته است. نتايج پژوهش گوياي تشابه در استفاده از منابع معرفتي در احزاب دارد؛ اما سهم مرجع معرفتي در ميان احزاب ايران با محوريت معرفت شهودي است كه موجب شكل‌گيري فضايي مي‌شود كه بيشترين مختصات رمانتيسيم سياسي را در عرصه سياسي و اجتماعي را دارد.