تأثير تمرينات عمومي همراه با درمان شناختي عملكردي بر درد، كيفيت زندگي و استقامت عضلاني زنان مبتلا به كمردرد مزمن غيراختصاصي

مقدمه و هدف: هدف از اين مطالعه تعيين تأثير هشت هفته تمرينات عمومي همراه با درمان شناختي عملكردي بر درد، كيفيت زندگي و استقامت عضلاني زنان مبتلا به كمردرد مزمن غيراختصاصي است. روششناسي: ۴۵ زن با كمردرد مزمن غيراختصاصي در سه گروه تمرينات عمومي، تمرينات عمومي با درمان شناختي عملكردي و كنترل، به مدت هشت هفته در اين مطالعه شركت كردند. درد، كيفيت زندگي و استقامت عضلاني به ترتيب به‌وسيله مقياس سنجش بصري درد، پرسش‌نامه SF-36 و تست بيرينگ سورنسون ارزيابي شدند. آزمون تحليل واريانس آميخته با طرح اندازه‌گيري مكرر براي تحليل اطلاعات استفاده شد. يافته‌ها: نتايج به‌دست‌آمده نشان داد بين پيش آزمون و پس آزمون متغيرهاي بررسي شده در گروه‌هاي مداخله تفاوت معنيداري وجود دارد؛ اما در گروه كنترل تفاوتي مشاهده نشد. در مقايسه بين گروه‌ها نيز در فاكتورهاي عملكرد جسماني، سلامت عاطفي و سلامت عمومي از زيرشاخه هاي كيفيت زندگي و همچنين استقامت عضلاني گروه تمرينات عمومي همراه با درمان شناختي عملكردي نسبت به گروه تمرينات عمومي بهبود معنيداري را نشان داد. بحث و نتيجه‌گيري نهايي: باتوجه‌به نتايج به‌دست‌آمده استفاده از تمرينات عمومي همراه با درمان شناختي عملكردي جهت كاهش درد، بالابردن كيفيت زندگي و افزايش استقامت عضلاني زنان مبتلا به كمردرد مزمن غيراختصاصي پيشنهاد مي گردد.