بررسي تغييرات برخي عوامل خطرِ دروني آسيب‌هاي اندام تحتاني در تكواندوكاران نوجوان قبل و بعد از اعمال پروتكل خستگي

هدف از تحقيق حاضر بررسي تغييرات تعادل ايستا و پويا و دقت حس عمقي مفاصل زانو و مچ پاي تكواندوكاران نوجوان، قبل و بعد از اعمال خستگي است.  تحقيق حاضر از نوع نيمه‌تجربي است. آزمودني هاي تحقيق را تعداد 20 نفر از تكواندو كاران پسر نوجوان (4/4±86/17 سال، 2/5±37/174 سانتي متر، 1/6±61/65 كيلوگرم) از بين جامعه آماري تشكيل داده است. متغيرهاي تعادل ايستا و پويا به ترتيب بوسيله آزمون تعادل ايستاي استورك و آزمون تعادل پوياي Y و همچنين حس عمقي مفاصل مچ پا و زانو به ترتيب در زواياي 10 درجه دورسي فلكشن مچ پا و 30 درجه فلكشن زانو بوسيله روش عكس برداري مورد اندازه گيري قرار گرفت. سپس پروتكل خستگي عملكردي اعمال شد. پس از اتمام پروتكل خستگي، مجدداً تمامي متغيرها مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج آزمون تي زوجي نشان داد كه پس از اعمال پروتكل خستگي، بين ميانگين امتيازات تعادل ايستا (028/0P=) و پويا در هر سه جهت قدامي (001/0P=)، خلفي-داخلي (012/0P=) و خلفي-خارجي (009/0P=) و همچنين دقت حس عمقي مفاصل زانو (003/0P=) و مچ پاي (001/0P=) آزمودني ها تفاوت معني داري وجود دارد. به كليه مربيان و ورزشكاران رشته تكواندو توصيه مي شود نسبت به انجام تمرينات آماده سازي تخصصي رشته تكواندو و متناسب با سنين نوجواني، اقدام نمايند.