مقياس سلامت معنوي براساس منابع اسلامي

موضوع اين جستار ارائه مقياس سلامت معنوي براساس منابع اسلامي است. روش تحليل محتواي كيفي آيات و روايات و برخي از متون و منابع اسلامي ديگر با رويكرد معناشناسي است و البته از روش بررسي روايي محتوايي با استفاده از CVI و CVR نظرات كارشناسان نيز دريافت شده است. بنابر رويكرد معناشناسي و تحليل معنايي حدود صد واژه قرآني مرتبط با سلامت معنوي، درنهايت چهار مفهوم تزكيه، حيات طيبه، تقوا و سلام (قلب سليم) مؤلفه‎هاي اصلي سلامت معنوي به دست آمد. براي ساخت مقياس سلامت معنوي با توجه به استدلال‎هايي كه در متن مقاله آمده، محوريت جستجو  روي واژه «تقوا» تمركز يافت و در چهار بعد تقوا در ارتباط با خداوند (تعالي‎جويي)، تقوا در ارتباط با خود (خودمراقبتي)، تقوا در ارتباط با مردم (احسان‎مداري) و تقوا در ارتباط با طبيعت (طبيعت‎نوازي)؛ چهار زيرمقياس تعالي‎جويي، خومراقبتي، احسان‎مداري و طبيعت‎نوازي مشخص و گويه‎ها و سنجه‎هاي مقياس استخراج شد. پس از بررسي نظرات كارشناسان و اعمال اصلاحات لازم، مقياس نهايي سلامت معنوي با 45 گويه ارائه ‎شد.