اتحاديۀ اقتصادي اوراسيايي و مهاجرت نيروي كار از آسياي مركزي به روسيه

در سال‌‏هاي آغازين فروپاشي اتحاد شوروي و جايگزين‌شدن جمهوري‏‌هاي جديد، مهم‌ترين روند مهاجرت از سوي روس‏‌تباران ساكن در آسياي مركزي بود، ولي اين روند در سال‏‌هاي بعد به‌ويژه از دهۀ 2000 به بعد تغيير كرد. به‌طوري‌كه اينك با پديدۀ مهاجرت گستردۀ مردم آسياي مركزي به روسيه روبه‌رو هستيم. اين مهاجرت‌‏ها كه بيشتر با انگيزه‏‌هاي اقتصادي صورت مي‌‏گيرند تأثير قابل توجهي بر اقتصاد كشورهاي مهاجرفرست به‌جاي مي‏‌گذارند؛ تا جايي كه در سه دهۀ گذشته دو كشور تاجيكستان و قرقيزستان از نظر سهم حواله‏‌ها‏ از توليد ناخالص ملي، همواره در شمار سه كشور نخست جهان بوده‌‏اند كه بخش قابل توجهي از آن از روسيه تأمين مي‌‏شود. در اين نوشتار همراه با بررسي روندهاي مهاجرت در منطقه و ويژگي مهاجران آسياي مركزي در روسيه، به‌دنبال پاسخ اين پرسش هستيم كه شكل‏‌گيري اتحاديۀ اقتصادي اوراسيايي چه تأثيري بر روند مهاجرت از آسياي مركزي به روسيه داشته است؟ در پاسخ اين فرضيه مطرح مي‌شود كه عضويت كشورهاي قزاقستان و قرقيزستان و روسيه در اتحاديۀ اقتصادي اوراسيايي با اثرگذاري بر هزينه‏‌هاي سود و زيان مهاجران كاري روند مهاجرت نيروي كار از دو كشور مورد اشاره به روسيه را افزايش داده است. يافته‏‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه اتحاديۀ اقتصادي اوراسيايي با تسهيل روند مهاجرت نيروي كار، سبب افزايش مهاجرت‏‌هاي كاري از قزاقستان و قرقيزستان به روسيه شده است. اين نوشتار با روش كيفي همبستگي و با ابزار كتابخانه‏‌اي صورت مي‏‌گيرد.