بررسي ارتباط بين بحران ارزي و اعتبارات بانكي در ايران با رويكرد ضرايب متغير در زمان

دستيابي به رشد و توسعه اقتصادي، همراه با افزايش ميزان اشتغال، كنترل نرخ تورم و تعادل در ترازپرداخت ها، همواره از اهداف نهايي سياست گذاران اقتصادي بوده است. به طور خاص سياست هاي پولي در حوزه اهداف كلان اقتصادي، به دنبال تثبيت قيمت ها، تعادل در ترازپرداخت ها و كنترل ميزان نقدينگي هستند. بنابراين سياست گذاران پولي به منظور هدايت موّفق سياست هاي خود، بايستي ارزيابي دقيقي از زمان و ميزان اثرات آن بر اقتصاد داشته باشند. با توجه به اين مطلب در مطالعه حاضر، بررسي ارتباط بين بحران هاي ارزي و دوران رونق و ركود در اعطاي تسهيلات بانكي در ايران را هدف  قرارگرفته است و براي پوشش آن از رويكرد ضرايب متغير در طول زمان براي بازه زماني 1370-1400 و متغير كنترلي دوران رونق و ركود اقتصادي استفاده شده است. شاخص بحران ارزي بر اساس متغير مجازي، شاخص چرخه اعتباري بر اساس دوران رونق و ركود در تسهيلات بانكي و چرخه اقتصادي نيز بر اساس دوره هاي رونق و ركود در توليد با استفاده از فيلترهاي ميان گذر محاسبه شده است. نتايج  اين مطالعه، بيانگر اثر گذاري بحران ارزي در بروز چرخه در تسهيلات اعطايي و توليد بوده و شوك ناشي از چرخه اقتصادي نيز بر شدت گرفتن بحران ارزي و چرخه اعتباري در سيستم بانكي نيز اثر گذار بوده است. با توجه به وجود رابطه دو سويه بين شاخص بحران ارزي و چرخه هاي اعتباري در اقتصاد ايران پيشنهاد مي گردد كه سياستگذاران پولي در شرايط متفاوت دوران رونق و ركود اقتصادي و همچنين در شرايط چرخه ها اعتباري از اعمال سياست هاي غافلگيرانه و وارد كردن شوك به بازار ارز جلوگيري كرده تا بحران ارزي كمترين تاثير منفي را بر متغيرهاي اقتصادي داشته باشد.