بررسي نقش تورم گروه‌هاي مختلف كالايي بر رفاه اقتصادي ايران

در هر جامعه اي توجه دولتمردان، سياست گذاران و محققان به كاهش فقر و ارتقاء سطح رفاه اقتصادي امري ضرروي است. با توجه به اينكه بيش تر سياست هاي اقتصادي دولت با تاثير بر قيمت هاي نسبي و تغيير آن همراه است و چنين تغييراتي بر رفاه اثرگذار است بنابراين تحليل اثرات رفاهي ناشي از تغيير قيمت در گروه هاي مختلف كالايي ضروري به نظر مي رسد. در اين راستا هدف پژوهش حاضر بررسي نقش تورم گروه هاي مختلف كالايي بر رفاه اقتصادي ايران در بازه زماني 1351 الي 1400 مي‌باشد. بدين منظور  در اين پژوهش از روش خودرگرسيوني با وقفه‌هاي توزيعي استفاده شده و براي محاسبه رفاه ، شاخص تركيبي رفاه به كارگرفته شده است. روند حركتي شاخص محاسباتي گوياي ‌آن ‌است كه در دوره مورد بررسي رفاه اقتصادي داراي نوسان بوده و پس از ثبت بالاترين رقم در سال 1354، به كمينه خود در سال 1369 رسيده است. از نتايج بلندمدت برآورد الگوي پژوهش  به چهار نكته مهم  مي توان اشاره كرد : نخست تورم كل و تورم گروه هاي مختلف كالاهايي بر روي رفاه اقتصادي اثر نا مطلوب داشته است. دوم، در بين گروه هاي مختلف كالايي، تورم گروه مسكن، سوخت و روشنايي بيشترين اثر نامطلوب بر رفاه اقتصادي را به همراه آورده اند. سوم، با توجه به اينكه سهم و وزن گروه خوراكي ها، آشاميدني ها و دخانيات در سبد مصرفي خانوارها نسبت به ساير گروه هاي كالايي بزرگتر است، ولي اندازه اثرگذاري تورم اين گروه از كالاها بر رفاه در رتبه چهارم قرار دارد. چهارم، افزايش در تورم گروه بهداشت و درمان كمترين اثر نامطلوب را بر رفاه اقتصادي به خود اختصاص داده است. همچنين درآمد سرانه و رشد اقتصادي اثر مطلوبي بر رفاه دارند. پيرو نتايج حاصله، توصيه  مي شود: دولت  جهت بهبود رفاه، بايد راهكارهايي نظير اتخاذ تدابير مناسب در راستاي انضباط پولي و ممانعت از افزايش غيرمنطقي متغيرهاي پولي متناسب با هدف‌گذاري تورمي را جهت كنترل تورم در پيش گيرد