تجزيه ارزش افزوده صادرات ناخالص فعاليت هاي اقتصادي ايران: يك رويكرد بين كشوري

در سال هاي اخير با افزايش دسترسي به داده ها و آمار، به ويژه جداول داده ـ ستانده چند كشوري و داده هاي خرد در سطح شركت، همچنين پيشرفت در ظرفيت پردازش داده كامپيوترهاي شخصي براي مديريت اين مجموعه داده هاي عظيم و همچنين زيرساخت اطلاعات و ارتباطات، امكان استفاده مشترك كارآمد از پايگاه هاي داده را براي تجزيه و تحليل تجارت خارجي فراهم كرده است. هدف اين مقاله پياده سازي روش تجزيه صادرات ناخالص بورين و مانچيني (2023)، با استفاده از رويكرد منبع محور و چشم انداز كشور صادركننده، به عنوان تحليل پايه براي تجزيه ارزش افزوده در صادرات ناخالص فعاليت هاي اقتصادي ايران است. سهم اين مقاله در ادبيات اقتصادي ايران، در سه محور زير خلاصه مي‌شود:يك از داده هاي پايگاه داده ستانده بين كشوري سال 2016 با لحاظ ايران براي مستندسازي تجربي استفاده مي كند. دوم، از بين چارچوب هاي نظري موجود، تمركز مي‌كند برآخرين چارچوب نظري مطرح شده توسط بورين و مانچيني (2023) با رويكرد منبع محور و چشم اندازكشوري براي تجزيه ارزش افزوده صادرات فعاليت هاي اقتصادي ايران. سوم، تفسيري ساختاري ارايه مي‌دهد از تجزيه ارزش افزوده صادرات اقتصاد ايران براي سال 2016 كه مي‌تواند مورد استفاده محققان و سياست گذاران در خصوص زنجيره ارزش جهاني فعاليت هاي اقتصاد ايران قرار بگيرد. نتايج نشان مي‌دهد ايران در اقتصاد جهاني نقش اندك و شكننده‌اي  دارد.