شناسايي و ارائه شاخص ها و معيارهاي مطرح در ارزيابي ‌راهبردهاي ‌توانمندسازي كاركنان به ‎منظور پايداري و ‌توسعه كسب و كار

مقدمه و هدف: مهم‎ترين و ارزشمندترين منبع استراتژيك سازمان‎ ها منابع انساني توانمند و خلاق آن به‎ شمار مي ‎آيند كه ساير منابع سازمان و حتي فناوري پيشرفته، بدون حضور آنان ناتوان و ضعيف تلقي مي ‎شوند. نيروي انساني توانمند، امكان افزايش توليد و ارزش افزوده و به تبع آن توسعه سازمان را فراهم مي‎ آورد. غفلت و بي ‎توجهي به اين عامل مهم مي ‎تواند از دلايل توسعه نيافتگي در برخي از كشورهاي در حال توسعه باشد. سرمايه ‎گذاري در سرمايه انساني و افزايش سهم آن در كل سرمايه‎ گذاري كشور، باعث بهره‎ برداري بهتر از سرمايه فيزيكي مي‎ گردد و عامل مهمي در فرآيند رشد و توسعه اقتصادي به ‎شمار مي ‎رود. به‎ منظور استفاده حداكثري از نيروي انساني، سازمان بايد بتواند اين دارايي ارزشمند را به ‎طور صحيح و بهينه مديريت كند. برقراري و اجراي رويكرد راهبردي توانمندسازي منابع انساني توانسته است براي سازمان ‎ها مزيت رقابتي ايجاد كند و منجر به بهبود عملكرد و ايجاد ارزش افزوده شود و به اجراي طرح ‎هاي كيفيت جامع كمك كند. اهميت منابع ‏انساني ماهر امروزه بر كسي ‏پوشيده نيست و سازمان‎ ها ‏براي بقاء در محيط پيچيده و ‏پرچالش به نيروي انساني ‏توانمند نيازمند هستند. ‏توانمندسازي و نيز توسعه ‏منابع انساني رويكردي است ‏مديريتي كه در آن به ‏كاركنان اختيار داده مي ‎شود خودشان تصميم گرفته و ‏همچنين بتوانند در تصميمات ‏سازمان خودشان، مشاركت ‏نمايند. ‏منابع‎ ‎انساني،‎ ‎مهمترين‎ ‎عامل كارآفريني و نوآوري در‎ ‎هر كشوري محسوب مي‎ شود‎ ‎و ترديدي‎ ‎نيست‎ ‎كه‎ ‎رشد و توسعه‎ ‎هر‎ ‎كشوري‎ ‎در‎ ‎بهبود‎ ‎و پرورش و توانمندسازي ‏منابع‎ ‎انساني‎ ‎آن‎ ‎نهفته‎ ‎است. كاركنان توانايي‎ ها و استعدادهاي بسياري دارند كه بايد از طريق توانمندسازي شكوفا گردد. توانمندسازي در ارتقاي رضايت شغلي و به تبع آن رضايت مشتري تأثير چشمگيري دارد. همچنين توانمندسازي به‎ عنوان يك مفهوم ذهني و نگرشي تاثير به‎ سزايي در عملكرد و بهره‎ وري سازمان و اثربخشي آن دارد و با توانمندسازي به‎ عنوان يكي از رويكردهاي توسعه منابع انساني در چند دهه اخير تحولاتي مثبت در زمينه فعاليت ‎هاي سازماني كاركنان ايجاد شده است. اين تحولات باعث استفاده مناسب سازمان‎ ها از نيروي انساني شده است. لذا توانمندسازي كاركنان در پيشرفت و توسعه عملكردي سازمان نقش مهمي دارد. در حقيقت شناسايي شاخص‎ ها براي ارزيابي ‏راهبردهاي مديريتي به‎ منظور توانمندسازي كاركنان مي ‎تواند ‏اطلاعات مديران ارشد را جهت ارزيابي و يافتن بهترين راهبرد ‏در اين زمينه كمك نمايد. ‏هدف پژوهش حاضر بررسي شاخص ‎ها و معيارهاي مطرح در ارزيابي راهبردهاي مديريتي به ‎منظور توانمندسازي كاركنان مي‎ باشد. ‏ مواد و روش‌ها: پژوهش ‏حاضر براساس هدف يك پژوهش ‏كاربردي و براساس ماهيت روش، جزء تحقيقات توصيفي‏‎ ‎تحليلي و از نظر شيوه ‏گردآوري داده ‎ها يك پژوهش ‏پيمايشي (ميداني) است. در پژوهش حاضر داده ‎هاي گرداوري شده از طريق پرسشنامه ساده و پرسشنامه ماتريسي از خبرگان گرداوري شد و سپس در سه مرحله تحليل ميانگين، تحليل شانون و تحليل تلفيفي تجزيه و تحليل شد. جامعه آماري شامل صاحب‎ نظران و خبرگان حوزه منابع انساني شركت بود و با توجه به تعداد ‏محدود جامعه، براي تعيين نمونه در اين پژوهش ‏از روش نمونه ‎گيري غيرتصادفي گلوله برفي استفاده شد‏. نمونه ‎ها 21 نفر از خبرگان هستد. يافته‌ها: يافته‎ ها نشان داد كه براساس تكنيك ميانگين، اعتماد به نفس داراي (W=0.18) و رضايت شغلي (W=0.17) در رتبه اول و دوم قرار دارند. براساس تكنيك شانون خلاقيت داراي (W=0.219) و سپس تهعد (W=0.143) در رتبه اول و دوم قرار دارند. همچنين براساس تحليل تلفيقي داده ‎هاي به ‎دست آمده تكنيك شانون و ميانگين موزون معيارهاي رضايت شغلي داراي (W=0.16) و اعتماد به نفس (W=0.14) به ‎عنوان اولويت اول و دوم در رتبه ‎بندي ارزيابي راهبردهاي ‏توانمندسازي كاركنان به‎ منظور پايداري و ‏‏توسعه كسب و كار قرار گرفتند. ‏ نتيجه‌گيري: با توجه به خروجي تكنيك تلفيقي دو مؤلفه مهم رضايت شغلي و اعتماد به نفس به ‎عنوان مهم‎ترين معيار در ارزيابي راهبردهاي ‏توانمندسازي ‏كاركنان بايد مورد توجه قرار گيرد زيرا كاركنان توانمند كساني هستند كه از شغل خود راضي هستند و اعتماد به نفس بيشتري نسبت به همكاران و هم رديفان خود دارند. ‏به مديران و تصميم گيرندگان شركت پيشنهاد مي ‎شود از طريق پياده ‎سازي راهبردها و سياست ‎هاي مختلف، رضايت شغلي و اعتماد به نفس را در كاركنان خود تقويت كنند و از اين طريق توانمندسازي آن‎ ها را جهت توسعه كسب و كار عملياتي كنند. اعتماد به نفس از خصوصيات برجسته و مهم نيروهاي توانمند و كارآفرين است. به‎ منظور توانمندي كاركنان و شكوفايي توانايي و استعدادهاي دروني آن‎ها نياز است حس اعتماد به نفس تقويت و مورد توجه قرار گيرد. تمامي تلاش‎ هاي سازماني به‎ منظور توانمندي كاركنان و پرورش و توسعه آنها بدون ايجاد و تقويت حس اعتماد به نفس بيهوده است. به تعبير ديگر توانمندي كاركنان در بستر اعتماد به نفس شكل مي‎ گيرد. رضايت شغلي عاملي براي تعهد و تلاش بيشتر كاركنان در سازمان است. رضايت شغلي روحيه كاركنان را جهت توانمندي و افزايش مهارت و همچنين توسعه و پيشرفت سازماني تقويت مي‎ كند و ارتقا مي ‎بخشد. عدم رضايت شغلي و نارضايتي شغلي هر دو براي توانمندسازي سم مهلك و تخريب كننده محسوب مي ‎شود كه بايد به ‎شدت از عوامل ايجاد كننده آن ها در سازمان پرهيز كرد. لذا تمامي سياست ‎ها و راهبردهاي كارافريني و توانمندي كاركنان در شركت دنون لبني پارس بايد براساس شاخص و معيارهايي از جمله اعتماد به نفس و رضايت شغلي مورد ارزيابي قرار گيرد.