فلسفه سياسي اسلامي و دولت كارآمد: با تاكيد بر آراي صدرالمتألهين

امروزه كارآمدي دولت يكي از دغدغه هاي مهم انديشمندان و جوامع محسوب مي‌شود. معيار ارزيابي عمومي از يك نظام سياسي، از جمله ميزان تحقق كارآمدي است. نوشتار حاضر تلاشي است در جهت ظرفيت ‌سنجيِ فلسفه سياسي اسلامي با تمركز بر آراء و ديدگاه‌هاي ملاصدرا در مواجهه با ملاحظات پيش‌گفته. فرضيه اين است كه فلسفه سياسي به ويژه فلسفه سياسي اسلامي، ظرفيت هاي مناسبي جهت بحث در‌باب بنيادهاي كارآمدي دولت دارد كه از اين ميان فلسفه سياسي صدرالمتألهين به عنوان يكي از شعب مهم فلسفه سياسي اسلامي، ظرفيت ويژه اي جهت ورود به اين مبحث دارد. روش مورد استفاده در اين مقاله، روش توصيفي- تحليلي است. در مقاله حاضر هم بر بنيادهاي كارآمدي و هم بر عناصر و مؤلفه‌ هاي آن تاكيد مي‌شود. در يافته هاي تحقيق با توجه به نوع نگاه ملاصدرا به موضوع كارآمدي دولت چند بُعد مورد مطالعه و بررسي قرار گرفتن از جمله؛ قدرت، مردم و كارآمدي دولت در تلقي ملاصدرا، ملاصدرا و سه اصلِ كارآمدي، نقد اجتماعي به مثابه بنياد كارآمدي؛ خوانشي نو از حكمت متعاليه، ملاصدرا و نگرش منظومه اي به كارآمدي، كارآمدي انسان، شرط كارآمدي دولت، و  وجهِ تركيبيِ كارآمدي در تلقي ملاصدرا ( كارآمديِ چندلايه). يافته‌هاي بحث نشان مي‌دهد كه كارآمدي دولت عميقاً دغدغه ملاصدرا  بوده است و در اين راستا، وي كارآمدي انسان را بنياد كارآمدي دولت مي‌ داند.